Ik kan koken?

Gisteren was het memorabel koud voor een 5 Mei. Dus heb ik voor het eerst in mijn leven Fakes gemaakt. Wat? Fakes, ofwel Griekse linzensoep. Ik heb jarenlang in Griekse restaurants gewerkt en in het begin gebruik je dat om ook veel Gyros en patat te eten, maar dat gaat voorbij. Uiteindelijk zijn het de salades brood en soep die mijn favorieten zijn geworden van de Griekse keuken. Overigens wist ik toen niet dat de Fakes vol met knoflook zat en dat ik vaak uitging na het werken. De laatste tijd heb ik wel vaker dat ik lekker wil leren koken. Gewoon leren hoe je met kruiden omgaat en hoe je bijvoorbeeld Indische prutjes maakt. De laatste tijd eten we ook we zelfmaak pizza uit een potje met voorgerold deeg. Dit pizza’s zijn dan wel lekker, maar missen dat echt Italiaanse. Ik weet niet of dat aan de kruiden, olijfolie, of gewoon aan de bodem ligt. Linzensoep maken is overigens een stuk gemakkelijker dan ik dacht en ik was blij verrast dat hij erg smakelijk was. Het zit vol met groenten en linzen zelf zijn ook erg gezond.

Gisteren zijn we naar Meyendel geweest. Simpel, maar de kinderen hebben zich goed vermaakt en lekker doorgelopen. Het is heerlijk om te zien dat Leon en Evelien echt heel blij zijn met elkaar. Op een gegeven moment waren we bij een hoop takken die als een hut zijn opgesteld aan het spelen en waren er ook twee jongens van Leon zijn leeftijd. Eentje vroeg of Leon met hun wilde spelen, maar hij zei “nee, ik moet op mijn zusje letten”. En toen ze weer weg gingen; “zo, die zijn ook weer weg.”. Ze maken zo weinig ruzie dat ik wel eens denk dat het ongezond is. Dalijk worden ze echt eenkennig ;-) Nee, dat is gekheid hoor, en ik hoop dat ze zo dol op elkaar blijven.

Gisteravond hebben Cindy en ik film gekeken. Haar naam was Sarah, of in het Engels; Sarah’s key. Zware film over hoe Fransen op een dag een grote joden razzia hielden die nog steeds als een grote smet gezien word op de Fransen uit de 2e wereldoorlog. Ik ben heel erg gevoelig voor kinderleed dus dat komt lekker aan. Het zet me aan het denken en houdt het dodenherdenken en wat er gebeurd is levendig. Ik ben benieuwt hoe de kinderen dit gaan ervaren als ze groter worden en steeds meer zicht krijgen op hoe de wereld draait.

De laatste weken heb ik veel aanmeldingen gehad voor een ebook over Dropbox. Ik heb op mijn zakelijke blog gevraagd wie er behoefte hadden aan een boekje over Dropbox en heb enkele tientallen aanmeldingen binnen. Nu heb ik het alleen zo druk dat er van schrijven niet heel veel terecht komt. Daarom wil ik een paar korte filmpjes maken waarin ik voor gevorderden uitleg wat je allemaal met Dropbox kan en hoe je het veilig kunt inzetten. Nu cloud computing ook echt aan begin te komen merk ik dat het ook wel uit gaat betalen dat ik er al jaren mee bezig ben. Dit is wel de manier om ook tijdens een crisis relevant te blijven…

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De brommer en het kussen

Soms wordt je getriggerd door een vraag. Zo vroeg een manager bij een klant; “Heb jij ook een brommer gehad?”. Ja, ik heb een brommer gehad en de herinneringen stroomden direct binnen.

Mijn brommer was een Puch Europa, het instapmodel van de Puch. Was fluisterstil en reed veertig. Oja, en had trappers aan de zijkant. Dat was suf en voor veertien gulden kocht ik meteen voetensteuntjes. Dat was de eerste aanpassing, uiteindelijk was het de snelste Puch in de buurt. Hoewel, snelste is niet het goede woord, dat associeert met snelle brommers en flitsend. Mijn Puch kwam niet van zijn plaats zonder eerst mee te steppen. Als je geen wind tegen had kwam hij na een kilometer op topsnelheid, 95 km per uur. Dat kwam door een aantal dingen, de makkelijkste stap was tandwieltjes. De kleinste voor en de grootste achter, dat zorgde ervoor dat er geen kracht overbleef om te accelereren, maar het ging uiteindelijk wel snel. Daarna kwam de 70 CC cilinder met poorten waarin je een pink kwijt kon. Daarvoor had je weer een grotere carborateur nodig en een expansie pijpje. Nu kan ik hier nog langer op doorgaan, maar er zijn twee herinneringen die ik wil delen. Mika zat nog wel eens bij me achterop en dan schuurde hij bijna met zijn billen de grond, zo gingen we naar Scheveningen en op de Bezuidenhoutse weg reed er een auto naast ons, na een tijdje draaide de passagier -een vrouw- het raampje open en riep “Jullie rijden 80! Jullie rijden 80!”. Hehe, en dat was dus met zijn tweeën en als ik het Leon zou zien doen was dat zijn laatste dag op een brommer. Het andere was een voorval van een politiecontrole en een rollerbank. Politie werd ook wel eens moe van die snelle brommers en als je brommer tijdens een controle te hard kon rijden op een rollerbank, dan was je de brommer kwijt of moest je hem “downgraden”. De politie stond natuurlijk bij zo’n toegangsweg naar school en toen ik in het vangnet reed zag ik de geschrokken gezichten van vrienden en bekenden die al de Sjaak waren. Hun gezichten lichtten op toen ze mij zagen, gedeelde smart, je kent het wel. Er er zaten ook wel jongens tussen die mij graag zouden zien falen. Maar falen was die dag niet aan de orde. Niet met mijn brommer. Dat ding werd op de rollerband gezet en de agent gaf gas… alleen kwam de rollerbank niet op gang! Er zat te weinig power in om op gang te komen. Na een minuut haalde ze hem eraf met een korte instructie “hup doorrijden”. Die frustratie op de gezichten van omstanders, onbetaalbaar! Er was nog iemand die riep “Ja maar die brommer kan het hardst!”. De politie gaf geen gehoor. Good old times….

Cindy vond dat ik stonk. Ze rook zo’n subtiel maar onaangenaam geurtje in de ochtend in bed en ik ben daar gevoelig voor. Dat is ook zo’n ding uit het verleden. Het bleek uiteindelijk de vulling van het kussen te zijn wat die geur afgaf. Ook na het wassen. Zodoende hebben we de kussens vervangen een paar weken geleden.

Ik heb ook al een paar weken last van mijn rug. Soms werd ik om vijf uur wakker en slapen was daarna kansloos, hoe ik ook probeerde te liggen. Het matras voelde doorgezakt. Eerst gaf ik het nieuwe kussen de schuld. Het was te dik. Dus veel van de inhoud eruit gehaald, maar de pijn bleef. Cindy -lief als ze was- kocht weer een nieuw kussen wat platter was. Maar het hielp nauwelijks iets. Alain, de neef van Cindy zei direct dat het toch door het kussen kwam en ook Raymond kwam meteen met die suggestie. Maar hoe lang heeft je lichaam nodig om te wennen aan de nieuwe situatie? Meer dan een paar weken?

Misschien went het wel nooit?

Cindy kan altijd zo lekker resoluut zijn dus ik ging er niet vanuit dat ze mijn oude kussen bewaard had, maar alas, dit keer was een uitzondering en weet je wat? Ik slaap weer als een roosje en wordt zonder klachten wakker….

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Hoe belasting werkt (mop)

Laten we de belastingschalen uitleggen zodat iedereen het begrijpt. Stel je het volgende voor; 10 mannen gaan dagelijks uit eten. De gezamelijke rekening bedraagt €100.

Wanneer zij de rekening betalen zoals wij onze belasting betalen dan gaat dat als volgt;

De eerste 4 (de minstvermogenden) betalen niets,
De 5e betaalt €1
De 6e betaalt €3
De 7e betaalt €7
De 8e betaalt €12
De 9e betaalt €18
De 10e betaalt €59

Zo besloten, zo gedaan. De 10 aten dagelijks in het restaurant en waren redelijk tevreden over hun regeling. Totdat de eigenaar van het restaurant op een dag op de 10 mannen afstapte.

‘Omdat jullie zulke goede klanten zijn geef ik jullie voortaan €20 korting op de rekening’ Toen kostte het diner voor 10 dus nog maar €80. De groep wilde de rekening nog steeds betalen op dezelfde manier als wij onze belasting betalen.

Dus de regeling voor de eerste 4 mannen bleef onaangeroerd. Zij zouden voor niets blijven eten. Maar hoe zou de regeling de andere 6, de betalende mannen, treffen? Hoe konden zij de meevaller van €20 verdelen zodat ieder zijn eerlijke deel zou ontvangen.

De mannen realiseerde zich dat €20 gedeeld door 6 zou neerkomen op €3,33. Maar als ze dat van ieders deel af zouden trekken dan zouden de 5e en de 6e man zelfs geld over houden aan het etentje.

Dus stelde de restauranteigenaar voor om de rekening van elke man met grofweg dezelfde hoeveelheid te verlagen en hij werkte de verdeling verder uit;

De eerste 4 (de armsten) betalen niets,
De 5e betaalt nu €0 (100% besparing)
De 6e betaalt nu €2 in plaats van €3 (33% besparing)
De 7e betaalt nu €5 in plaats van €7 (28% besparing)
De 8e betaalt nu €9 in plaats van €12 (25% besparing)
De 9e betaalt nu €14 in plaats van €18 (22% besparing)
De 10e betaalt nu €49 in plaats van €59 (16% besparing)

Hiermee waren ze alle 6 beter af dan daarvoor. En de eerste 4 hadden met hun wederom gratis maal ook niets te klagen. Toen het maaltje gezakt was begonnen de mannen hun besparingen te vergelijken.

‘Ik kreeg maar een besparing van €1 van de €20 en hij kreeg verdomme €10!’ zei de 6e man terwijl hij naar de 10e man wees.

‘Ja ik bespaar ook maar €1′, zei de 5e man ‘het is niet eerlijk dat hij 10 keer meer bespaart dan ik’.

‘Verrekt, dat is waar ook!’ zei de 7e man. ‘Waarom zou hij €10 moeten krijgen terwijl ik maar €2 bespaar. Die welvarenden worden ook altijd gematst.’

‘Wacht eens even..’ riepen de eerste 4. ‘Wij hebben helemaal geen geld gezien, het systeem buit de armen uit.’

De negen mannen sloegen vervolgens op de 10e man in alsof het een lieve lust was.

De volgende dag kwamen de mannen weer naar het restaurant om te dineren. Maar de 10e man kwam niet opdagen. De 9 mannen, nog kwaad van de dag ervoor, gingen zitten en begonnen zonder hem.
Toen de rekening gebracht werd deden de mannen een belangrijke ontdekking. Samen hadden zij niet eens genoeg geld bij zich om zelfs maar de helft van de rekening te kunnen betalen…
En dat is hoe ons belastingsysteem werkt!! Als er belastingvoordeel is dan profiteren de mensen die het meeste betalen logischerwijs ook het meeste! Laat ze teveel betalen, val ze aan omdat ze welvarender zijn en ze zullen niet meer aan tafel verschijnen. Er zijn zat goede restaurants in België, Luxemburg, Zwitserland en de Carribean!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Stil

Al meer dan een maand is het stil op mijn blog. Zowel privé als zakelijk. Dit komt omdat ik het druk heb; privé en zakelijk. Het schrijven is een slachtoffer van die drukte. Ik wil nog wel eens kort wat willen schrijven, maar dat komt niet verder tot een kleine uiting op Facebook. Bijvoorbeeld dat ik voor het eerst samen met Cindy een rondje op het meer heb hardgelopen. Nu is het zondagavond en zoals iedereen wel weet zijn dit fantastische lentedagen waar iedereen gelukkig van wordt, maar nu de kinderen op bed liggen moet ik nog even werken en dat valt me zwaar. Omdat ik moe ben en omdat ik geen puf meer heb. Dus ook geen puf om te schrijven. Ik geniet van deze tijd, begrijp me goed. De kinderen zijn intensief, maar heerlijk. Leon die maakt een groei door die heerlijk is om van de zijlijn mee te maken. Evelien is een kleine mafkees en voor 99% van de tijd zijn Leon en Evelien echt blij met elkaar. Af en toe werk ik thuis. Aan de ene kant zodat ik in ieder geval met de lunch thuis in de tuin kan zitten aan de andere kant dat het ook gezellig is om Cindy te zien als ik even een bakkie koffie kom halen. Vanaf 1 April heb ik ook weer een kantoortje in Zoetermeer en kan ik fietsen naar mijn werk. In de vijftien jaar als freelancer heb ik het zelden zo druk gehad als nu. Aan de ene kant leuk, het betekend goede inkomsten (en vrijheid later) en het werk is op zich ook leuk te noemen, maar het is wel weer overdreven druk zodat ik ook af en toe in de weekenden werk en meer dan één avond door de weeks. Ook met “de vrienden” is het leuk. We gaan weer sinds tien jaar geleden (toen we er een gewoonte van maakten) zo nu en dan uit eten en als we klimmen hebben we gesprekken die ergens over gaan. Ook ben ik dankbaar voor dat al onze ouders nog gezond zijn en besef ik me dat er de komende twintig jaar er anders uit zullen gaan zien in dat opzicht. Sowieso denk ik veel na. Achteraf gaat de tijd altijd snel en ik loop dan op mijzelf vooruit. Ik ben wel blij met mijzelf en de manier waarop ik in het leven sta. Ben in mijn ogen open en positief ingesteld en zie in iedereen goede kanten (al kost het me bij sommige mensen nog wel eens moeite). En voor zoals het nu gaat wil ik best tekenen. Heb geen grote dringende ambities al hoewel ik het liefst wel groots bezig zou willen zijn. Voor nu hou ik het op dromen.

Nog een paar weken buffelen en dan zou ik meer adempauze moeten hebben om meer te schrijven. Heb ook het voornemen om vaker in ieder geval kort dingen te delen, misschien zoals ik het op Facebook doe. Overigens geloof ik dat Facebook wel over zijn hoogtepunt heen is. Denk dat ze het nog zwaar zullen krijgen hun succes echt te verzilveren. Binnenkort meer hierover.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Niet slim van PayPal

Ik krijg een zeer verdachte mail binnen van PayPal. Heb alles onderzocht en de URL is echt van PayPal, ze vragen ook niet om gegevens in de mail, maar op de opmaak en volgorde oogt zeer verdacht. Dom dom dom als dit echt zo van PayPal komt. Oordeel zelf:

 

———————————————————————-

Rekeninginformatie bijwerken

———————————————————————-

Geef meer informatie op.

Geachte Henri Koppen ,

PayPal is genoodzaakt tot het verzamelen en bevestigen van enkele van uw

rekening-

gegevens. Lever deze informatie aan vóór 22-05-2012. Als u dit niet tijdig doet, is PayPal wettelijk verplicht de toegang tot uw rekening te beperken.

———————————————————————–

Wat moet ik doen?

———————————————————————–

De volgende keer dat u inlogt op uw PayPal-rekening, wordt u door een procedure geleid waarbij de benodigde informatie wordt verzameld.

———————————————————————–

Waarom is dit noodzakelijk?

———————————————————————–

Volgens de EU-wetgeving zijn bedrijven die financiële services verlenen, zoals PayPal, verplicht de identiteit te bevestigen van al hun klanten, zodat wij onze klanten een veiliger platform kunnen bieden en illegaal gebruik van het gebruik van PayPal kunnen voorkomen. Hartelijk dank voor uw medewerking.

Met vriendelijke groet,

PayPal

———————————————————————-

Hulp:

https://www.paypal.com/nl/cgi-bin/helpweb?cmd=_help

Veilig handelen:

https://www.paypal.com/nl/security

Copyright © 2012 PayPal. Alle rechten voorbehouden.

PayPal (Europe) S.à r.l.et Cie, S.C.A.

Société en Commandite par Actions

Gevestigd te: 22-24 Boulevard Royal, L-2449, Luxemburg RCS Luxemburg B 118 349

E-mailreferentie PayPal PP1609

————

UPDATE 22-02-2012 10:39

Nee! Ik stuur een reply naar Service@Paypal.nl krijg dit als response..

—–Original Message—–
From: service@paypal.nl [mailto:service@paypal.nl]
Sent: woensdag 22 februari 2012 10:30
To: Henri Koppen
Subject: AutoResponse – Email Returned SAXK (KMM24060602V2977L0KM) :ppk4

Beste Henri Koppen,

Bedankt dat u contact heeft opgenomen met PayPal.

E-mails die naar dit adres worden gestuurd, kunnen helaas niet worden beantwoord.

Om contact met ons op te nemen, logt u in op uw PayPal-rekening en klikt u op de link ‘Contact met ons opnemen’ onder aan een willekeurige pagina. U kunt vervolgens kiezen voor ‘Hulp via e-mail’ of ‘Hulp via de telefoon’.

Met vriendelijke groet,

PayPal

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De lappenmand

Van deze periode van kou heb ik eigenlijk maar weinig meegemaakt. Ik ben eerst een week ziek geweest, en nu zijn de kinderen ziek. Zelfs Evelien die meest geen koorts krijgt was vannacht weer gloeiend heet. Ook na paracetamol. Cindy heeft haar eigen ongemakken. Leon heeft wel een paar keer geschaatst. Ik gisteren even tien minuten met Leon, maar er zat geen fut bij hem in. Ik hou best van dit weer, maar dit keer komt er echt niets van terecht. Ook hardlopen is niet verstandig met deze kou, dat was waarschijnlijk de oorzaak dat ik ziek geworden ben. En deze keer heb ik de kinderen aangestoken in plaats van omgekeerd. Het is ook een rommelige tijd. Onverwacht genoeg heb ik na flinke beursverliezen vorig jaar waarbij mijn pensioenpot flink geraakt werd uiteindelijk de schade weer naar 0 teruggebracht en zelfs wat rendement behaald. In november wilde ik wel weer flink aan het werk maar kon ik geen opdrachten vinden. Momenteel heb ik een boeket aan werk, afwisselend maar ook behoorlijk uitvoerend, iets waar ik een beetje vanaf wilde. Maar dit is geen tijd om heel kritisch te zijn en eigenlijk is het best goed te doen. Zo nu en dan zal ik zelfs weer naar Eindhoven op en neer rijden.

Vorige maand heb ik twee seminars gehouden van familie en vrienden en dat was redelijk succesvol. Nu moet ik doorpakken, maar mis weer de tijd. En nu we veel op binnen gericht zijn door het ziek zijn is ons wereldje even erg klein geworden.

Wat me wel eens wat frustreert is Leon. Het is soms heel moeilijk om hem te bereiken. Ik probeer hem manieren bij te brengen zoals mensen aankijken als je een hand geeft of “goedemorgen” terug zeggen als iemand van school hem toespreekt, maar alle inspanning lijkt zinloos. Volgende week krijgen we een gesprek op school waarvan ik al vermoed dat ze voortstellen dat Leon nog een jaar op de kleuterschool blijft. We hadden aangegeven dat we hierover tijdig ingelicht zouden worden. Aan de ene kant wil ik gewoon dat hij naar groep 3 gaat. Ik geloof echt dat hij dat kan, maar ik snap ook wel dat ze hem nog niet groep 3 rijp vinden door zijn gedrag en afwezigheid. Ook moet je hem heel persoonlijk opdrachtjes geven anders komt het niet aan. Voor de klas vertellen wat ze gaan doen is niet genoeg. Evelien staat er gewoon anders in en is wat makkelijker te vormen. Met haar kan ik ook echt onderhandelen en ze houdt zich aan de afspraak. Samen zijn ze overigens erg lief en erg op elkaar gesteld. Regelmatig vraagt Leon waarom hij niet met Evelien mag trouwen later. Ook zit er wel schot in Leon, hij speelt nu ook wel eens bij vriendjes en qua motoriek doet hij het gewoon goed. Ook geeft hij blijk van inzicht met de opmerkingen die hij plaatst. Het verschil is simpel. Leon laat zich graag bedienen en is lui en Evelien wil alles zelf doen. Maar Evelien heeft ook haar fratsen zoals wegrennen en niet luisteren.

Kortom, we verlangen weer naar buiten zijn zonder jas.

De laatste maanden heb ik erg veel gelezen. Op het internet en in (digitale) boeken en op een manier is dat verslavend. Als ik even in de knoop zit met een denkprobleem met werk, dan grijp ik snel terug in nog meer lezen en kennis op doen. Dat ik erg veel weet over mijn vakgebied merk ik bij het lezen van artikelen van anderen. Ik zie wat er mist en waar de schrijver staat in zijn denkproces op het vakgebied. Dat is echt een teken dat het niet zoveel zin meer heeft om nog meer te lezen en dat het tijd wordt kennis over te dragen aan anderen.

Zoals wellicht velen met mij voel ik steeds meer sociale media moeheid. Facebook staat me steeds verder tegen. Het enige voordeel vind ik dat je nog een beetje beeld hebt wat er bij anderen speelt, maar beleef er weinig plezier aan. Twitter is steeds meer een kanaal van waardeloos blaten. Mijn reden voor Twitter is dat mensen mij wijzen op zinvolle artikelen, maar ik merk dat mensen steeds sneller en zelfs geautomatiseerd links plaatsen waardoor de waarde steeds minder wordt. Het is ook steeds meer een ons-kent-ons en wij-zijn-hip populatie. Ik merk dat de mensen die ik goed vind in mijn vakgebied eigenlijk steeds minder met social media doen. Gebruiksvriendelijkheid is ver te zoeken en nu Facebook naar de beurs gaat zal ook dat platform steeds nadrukkelijker aandacht gaan vragen wat in mijn ogen een slechte ontwikkeling is.

Zelf ben ik nog wel fan van Google+ maar ook die moeten nog grote slagen maken.

Voor al deze tools geldt: Het moet waarde leveren en de waarde wordt steeds minder. Er komt een moment dat ik het gewoon uit zet.

Al met al ben ik wel gewoon tevreden en blij. Blij dat we verder gezond zijn, onze ouders het nog doen, we gewoon goed rond kunnen komen en als ik de ellende in andere landen zie dat we blij moeten zijn met dat trage treinen en het niet doorgaan van de elf steden tocht groot nieuws is.

Geen idee hoe de komende maanden en jaren gaat brengen. Ik ben in ieder geval niet onrustig in mijn hoofd. Nu maar eerst uit die lappenmand….

~~~

Het is nu een dag later. Evelien had weer hevige koorts. De oor thermometer gaf 41 graden aan, maar dat lijkt me wel iets overdreven. Nu liggen Cindy en Evelien allebei op bed. Cindy heeft het uiteindelijk ook te pakken, maar net even anders dan dat ik het had. Leon eet ook nog niet op zijn oude niveau, dus wel blijven met z’n allen binnen. Deze ijsperiode is heel anders uitgepakt dan dat ik had gehoopt.

Cindy kwam nog wel op het lumineuze idee om de vriezer even te ontdooien en de spullen nog even buiten te zetten nu het vriest… wat een gedoe was dat! Met föhne en pannen warm water, omdat het anders heel hardnekkig nauwelijks ontdooit.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Piraterij

Ik wil wat gedachten delen over piraterij. Ofwel het downloaden van auteurrechtelijk beschermt materiaal zoals muziek, films en boeken.

Vrijwel iedereen, zeg meer dan 90%, van de mensen die ik ken heeft muziek en films die niet in de winkel zijn gekocht, of waarvoor niet is betaald. Zij hebben daar geen moreel bezwaar tegen en ik ook niet. Wat is dan de norm? Dat het verboden moet zijn/worden? Dat zou vreemd zijn als zo’n grote meerderheid zich hieraan dan schuldig maakt.

Door diverse beveiligingen ben ik niet vrij om het door mij aangeschafte product overal te gebruiken en op ieder apparaat. Ik heb zelfs een spelletje op mijn computer (Battlefield 3) welke ik niet kan spelen zonder internetverbinding. Wat als het bedrijf er over vijf jaar mee stopt? Dan kan ik het spel niet meer spelen. Heb je wel eens garantie geclaimd als een spelletjesdisc het niet meer doet?

De wereld is veranderd. Door Spotify tien euro per maand te betalen kan ik naar veel muziek luisteren. CD’s hebben nog steeds dezelfde prijs als vijftien jaar geleden. De muziek industrie zelf heeft nagenoeg niets ondernomen om mee te gaan met de tijd. Pas als er bijna geen keuze meer was gingen ze overstag en dan vaak nog onder protest.

In Amerika wordt een redelijk onnozele moeder gedwongen meer dan 100.000 dollar schadevergoeding te betalen voor het beschikbaar stellen van 24 liedjes op het internet. Met een beetje inleving snap je wat een impact dit op haar leven heeft terwijl zij slechts één is tussen honderden miljoenen mensen die hetzelfde hebben gedaan.

Kort geleden werden mensen gearresteerd in Nieuw Zeeland op last van de FBI uit de VS. Ook het FIOD heeft bij een Nederlands bedrijf servers in beslag genomen van dit bedrijf op last van de FBI terwijl er niet eens een officiële aanklacht is. Niet alleen de beweegredenen van diverse partijen zijn dubieus, er zat een daadwerkelijk complot achter en miljoenen mensen hebben last en schade ondervonden.

De muziek en filmindustrie claimen honderden miljoenen schade die zij leiden ten gevolgen van piraterij, enig onderzoek en bewijs ontbreken. Ik heb ze niet kunnen vinden. Ik heb in het verleden een aantal keren een e-mail gestuurd met wat vragen zonder beschuldiging naar diverse partijen waaronder de RIAA. Nog nooit heb ik zelfs maar een bevestiging gehad voor het versturen van de e-mail.

De centrale vraag die je kunt stellen is: Verliest een maatschappij geld als ik een film download en kijk? Had ik de film ook gekeken als ik ervoor moest betalen? Maar er zijn ook andere alternatieven om films te kijken zonder dat de industrie hier enige inkomsten uit haalt. Ik kan een film lenen van de buurman, ik kan een DVD 2e hands kopen op Marktplaats. Veel films zijn te lenen in de bibliotheek. Er is een trend waarin de industrie ook deze methoden wil beperken. Met andere woorden, de industrie onderneemt zelf zeer weinig actie om de klant nu eens centraal te stellen.

Er zijn ook andere dingen die ik vreemd vind. Waarom kan iemand in de VS van 10 dollar (8 euro) onbeperkt films kijken terwijl ik er hier vijf of zes euro per film moet betalen?

Daarnaast zie ik de mogelijkheden tot downloaden ook als een verkapte subsidie voor mensen die het minder breed hebben. Zij hebben zodoende ook toegang tot entertainment. Okee, dit is een zwak argument, maar ik las hem in de reactie op een artikel op Webwereld en vind hem niet eens zo slecht en in de lijn dat downloaden niet anderzijds tot inkomsten van de industrie heeft geleid.

Dan zijn er nog de artiesten zelf. Vaak is het downloaden niet de vijand van de muzikant. Onbekendheid is veel bedreigender en geldt voor een veel grotere groep dan de groep die zijn geld verdiend uit de verkoop van muziekmedia. Doordat materiaal gemakkelijker te beluisteren is de drempel om nieuwe muziek te ontdekken veel lager geworden. Hiermee wordt de totale muziekindustrie alleen maar groter. Daarnaast is de directe verkoop van muziek maar één onderdeel en verdiend de muzikant er zelf niet bijzonder veel aan. De producten om de muziek zelf heen zoals concerten brengt –in ieder geval in Nederland- veel meer inkomsten.

Er zijn dus maar weinig argumenten die voor de muziekindustrie spreken en deze gaan min of meer ook op voor de filmindustrie en bijvoorbeeld de wereld van schrijvers.

Het is een feit dat de wereld veranderd en dat er een digitale revolutie heeft plaatsgevonden. De modellen van één product voor een hoge prijs verkopen lijken alleen nog maar te bestaan door al deze beschermmethoden die de industrie toepast, maar dit wordt steeds minder houdbaar. Toch zie ik nog nauwelijks initiatieven vanuit de industrie zelf.

Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar zoals ik in het begin schreef, kijk naar wat de mensen willen, naar wat de feitelijke norm is, zij zijn uiteindelijk de basis. Ook voor wat legaal en illegaal zou moeten zijn. De schimmige politiek die bedreven wordt met voorstellen zoals SOPA, PIPA, ACTA waarbij totaal niet transparant is wie dit nu wil en hoe zit zo bepaald is, lijkt mij gewoon slecht. De drang om dit soort voorstellen te maken is naar mijn mening gedreven door de lobby van de industrie. Zo’n lobby tot de wortel volgen zal naar mijn mening veel corruptie blootleggen.

Als laatste zou ik toe willen voegen dat piraterij niet uit te roeien is. Bij elke poging ontstaan er nieuwe initiatieven die alleen maar beter worden. Het zou geweldig zijn als de industrie eens een keer wat adaptief vermogen kreeg. Daar zouden ze nog heel rijk van kunnen worden…..

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen