The Secret – Rhonda Byrne

Het zal je wellicht niet ontgaan zijn: De ophef over “The Secret” van of door Rhonda Byrne. Het gaat er over dat alles wat je in gedachten doet, werkelijkheid wordt. Eén regel kan niet een boek vertalen, maar als je google gebruikt zul je al een hoop vinden. Wikipedia geeft dan weer een mooie beschrijving die in ieder geval objectief lijkt.

Het is een hype die mede door Oprah Winfrey extra vaart gekregen hebt. Weer lekker Amerikaans. Ik heb het boek niet gelezen en alleen de reacties op het boek. Het is in feite weer redelijk controversieel aangezien er een soort tweekamp ontstaat: Mensen die er lyrisch over zijn en mensen die het boek helemaal niets vinden. Ik kan voor beide spreken, maar als ik een kant moet kiezen kies ik die van het negatieve.

Ik schrijf dit om het één en ander te onderbouwen en mijn eigen ervaring aan dingen toe te voegen. Eén van de voornaamste redenen om tegen de inhoud te zijn is dit: Het slachtoffer krijgt de schuld. Als iemand rotte dingen meemaakt of overkomt dan valt dit te wijten aan (de gedachten van)  die persoon zelf. Dan moet ik meteen denken aan de rechter die een verkrachter minder zware straf geeft omdat het de vrouw beter had moeten weten dan in een kort rokje over straat te gaan.

Vanmiddag is Cindy mijn –soon to be- vrouw met een vriendin wezen winkelen. Daar vertelde haar vriendin dat een gezamenlijke kennis van hun overleden is aan een hersenvlies ontsteking. Leuke vent, een paar kinderen, veel vrienden en gewoon een schat van een man die altijd positief in het leven stond en niet alleen gezond maar verder ook sportief was. Het type waarvan je niet verwacht dat die zomaar omvalt. Zaten zijn gedachten in een verkeerde spiraal, dacht hij dat hij vast wel jong zou sterven? Het lijkt me niet. Niemand kan in de gedachten van een ander kijken, maar het lijkt me niet waarschijnlijk. De dingen van “The secret” is een leuke theorie, en natuurlijk wil je er wel in geloven. Je zou ermee namelijk een soort van controle over je lichaam en alles wat je meemaakt krijgen.

Toch acht ik het op dit moment niet veel hoger dan een “Da Vinci Code”, ofwel fictie.

Welnu, en nu komt het punt waarom ik dit stuk schrijf. Mijn mening wat ik hierboven beschrijf verschilt niet van een groot deel van de (negatieve) meningen. Hier is een stukje ter bevestiging dat er wel “iets” aan de hand lijkt te zijn.

Als ik mijn leven bekijk. Wat ik meemaak en alles wat me toegekomen is, dan kan ik niet anders zeggen dat ik heel veel geluk heb gehad. Alles wat ik wens is me altijd toegekomen, en heb eigenlijk meer gekregen dan ik verwacht had.  Ondanks dat ik niet altijd super gelukkig ben, heb ik wel alle reden om het te zijn. Ik voel me bevoorrecht en besef dat ook redelijk vaak. Wat uit ervaring voor “The secret” spreekt is dat ik een manier heb om “te hopen” en alles wat ik hoop en heel bewuste hoopte is uitgekomen. Ik ben geen God gelover maar zeker ook als ik in de rats zat, dan hoopte ik op een bepaalde oplossing, of dat er een bepaald iets zou gebeuren. En ik kan me even niet voor de geest halen wanneer dat niet is uitgekomen.

Elke keer als ik iets wil, en het voorbeeld dat me te binnen schiet is een paar jaar geleden dat ik les wilde geven voor een klas. Dan lijkt het zich de vormen in de werkelijkheid. Ik wilde iets, ik dacht er veel aan, en het ontstond in mijn realiteit. Dat geldt voor een eigen zaak tot wat kleinere subtielere zaken. Toen ik in het begin voor mezelf werkte had ik vooral systeembeheer klussen en gebruikersondersteuning. Ik wilde liever programmeren. Nu heb ik geen enkele systeembeheer klus meer en staat alles in het teken van programmeren.

Aan de andere kant is het niet meer dan logisch dan dat dingen in de realiteit ontstaan als je eraan denkt erin geloofd. Als ik een brandweer man wil worden is de kans dat ik brandweerman wordt groter dan dat ik een huisschilder wordt. Of om de voorbeelden kleiner te maken. Als ik wil leren foto’s maken pak ik een camera en maak ik foto’s. Hoe meer ik foto’s maak hoe groter de kans dat mensen ze zien en commentaar geven of je helpen. Je probeert eens wat en voordat je het weet heb je een eigen stijl en een richting.

Als je iets wil dan vind je het blijkbaar leuk. Als je iets leuk vind ben je gemotiveerd. Ben je gemotiveerd dan blijf je er mee bezig. Ergo, het groeit.

Ik vind het heel knap dat je één gedachte zo weet te brengen en er zo’n marketing mee uithaalt dat je er rijk van wordt. Dat is de secret in een notendop. Einstein kende het geheim, evenals Napoleon. Ik geloof er niets van. Dit is echt een stukje “Da Vinci Code”. Creëer wat controverse (trek “The Secret” even naar het extreme), doe alsof er een complot achter zit. Vind de juiste marketing en voila, een hit die zo groot is dat echt bijna iedereen het kent. Ik heb er respect voor.

Als je me vraagt, vind je “The Secret” goed. Dan zeg ik nee.

En hier komt het slot van mijn betoog.

Het is allemaal te Amerikaans. Door alles wat je op T.V. ziet, door het retoucheren van tijdschriften, perfecte seksscènes, charismatische mensen die roepen dat ultiem geluk voor iedereen is. Het lijkt allemaal echt, maar het is niet echt. Niemand is ultiem gelukkig en altijd blij met zichzelf. Ook de groten der aarden eten wel iets verkeerd en voelen zich rot, of twijfelen of hebben een slechte dag. Door alles mooier en makkelijker te maken dan het is zullen meer mensen zich nu juist mislukt voelen, en met “The Secret” hebben ze dit aan zichzelf te wijten. Alles wat je ziet en leest staat in teken van perfectie. Nergens staat er iets negatiefs. Natuurlijk wordt er een verhaaltje verteld over de vrouw waarbij alles tegenzat, maar toen en toen gebeurde er dit en dat en nu is ze net zo perfect gelukkig als ik. Het is en blijft fictie.

Je kent allemaal de verhalen van mensen die iets vreselijks is overkomen en dat sommige mensen daarin blijven hangen en andere ervoor vechten en zelfs nog gelukkiger zijn dan voordat het drama in hun leven kwam. De waarheid is dat het grootste deel van de mensen die iets ernstigs overkomt ergens tussen die twee uitersten zit. Dus mijn boodschap is, bekijk het nuchter. Lees de boodschap, doe er iets goeds mee, maar hou het realistisch. Levenservaring alleen al maakt ook gelukkiger. Het helpt je te relativeren en in te zien dat geluk in de kleine dingen zit.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s