Barack Obama: Food for thoughts

Dit jaar zijn de presidentiële verkiezingen in Amerika heel
erg interessant. Iedereen houdt zich bezig daar met de vraag wie er gaat
winnen: Barack of Hilary. Beide keuzes zijn erg interessant, omdat er dan een
vrouw of een “black american” president zou worden. Wat ik nu
schrijf gaat hier niet over.

 

Een paar dagen geleden kreeg ik een mailtje van Melanie.
Melanie is een vrouw die ik ontmoet heb in Peru in 2000 toen ik met vrienden
daar een maandje aan het rondtrekken was. Zij is een amerikaanse en woonde in
San Francisco en is momenteel weer in Argentinië om een boek te schrijven. Ze
schrijft leuk en het is ook leuk om af en toe te horen hoe het met haar gaat.
Haar mailtje was een kopie van de speech van Barack in Philly. Op YouTube kun
je de speech ook kijken: http://www.youtube.com/watch?v=zrp-v2tHaDo

Ze was erg bewogen van de speech en als je de commentaren
bekijkt onder het filmpje zie je dat ze niet bepaald de enige is.

 

Ik heb de tekst gelezen en de film bekeken en het is
inderdaad erg krachtig en prachtig. Als je niet verder na zou denken, zou je de
man kunnen vereren en op een voetstuk plaatsen. Zo’n speech straalt
kracht uit en charisma, en als ik die dingen ervaar gaat er bij mij altijd een
belletje rinkelen. Zeker als de bron iets Amerikaans is. De vraag die ik heb
– en ik hoop dat iemand me een antwoord kan geven- is deze: Heeft hij
zijn speech zelf geschreven?

 

Je herinnert je wellicht de staking van tekstschrijvers in Amerika.
Late-night shows talkshows, sitcoms, alles lag plat omdat de tekstschrijvers
staakten. De charismatische mensen op TV ontlenen hun kracht dus voor een zeer
groot deel aan de mensen op de achtergrond: De tekstschrijvers. Dit zijn
professionals die weten hoe mensen werken maar zelf altijd buiten beeld
blijven. Die een talent hebben voor wat grappig is, of weten wat mensen
emotioneert. Nu ben ik bang dat er maar een heel klein beetje Barack in de
speech zit. Hij zal er ongetwijfeld mee eens zijn, maar ik ben bang dat hij de
speech niet in de basis zelf geschreven heeft.

 

Maar goed. Ik type dus in the almighty all knowing Google
“Who wrote Obama speech” en voila, de volgende link staat bovenaan:
http://holycoast.blogspot.com/2008/03/who-wrote-obama-speech.html
. Exact de gedachte die ik had! En dus wellicht plausibel. En de reden waarom
ik dit schrijf is dat het me bang maakt. Niets is wat het lijkt. Media is
gebouwd als communicatie middel van A naar B, waarbij A een intentionele
boodschap verkondigd met een wens over hoe deze ontvangen wordt. Met andere
woorden, het is manipulatief. Niet dat dat in de bron slecht is: Als Leon zijn
zin wilt gebruikt hij ook een trukendoos en we doen dat eigenlijk allemaal. Als
ik speciale aandacht van Cindy wil doe ik de afwas en steek ik kaarsen aan en
fluister lieve woordjes in haar oor. Gelukkig weten we beiden wat dat betekend
en dat is allemaal onschuldig. Maar in dit geval vind ik het eng omdat macht
een grote aantrekkingskracht heeft en macht in mijn ogen vaker gebruikt wordt
voor persoonlijk gewin dan voor het goede doel en oprecht idealisme.

 

Wat we dus voorgeschoteld krijgen is niet echt en dus niet
de vooronderstelde waarheid. Iedereen zou zich daar bewust van moeten worden en
ik wordt er langzaamaan steeds beter in. Daarbij probeer ik niet cynisch te
worden, maar dat gaat me minder goed af. Michael Moore maakt documentaires maar
die blijken net zo slecht te zijn als de onderwerpen waar ze over gaan (met
slecht bedoel ik dat het niet de waarheid ten toon spreid), An Inconvenient
truth verteld ook maar een deel van de feiten en laat alles wat het niet
ondersteund niet zien waardoor je een scheef beeld krijgt, en een mening vormt
gebaseerd op verkeerde en vertekende feiten.

 

Als één iemand dit leest en denkt “verdomd daar zit
wat in” en de volgende keer twee keer nadenkt als er iets voorgeschoteld
wordt, dan heb ik bereikt wat ik wilde bereiken. Voor mij is het in ieder geval
een eyeopener en onderdeel van een proces wat al een tijdje geleden ontstaan
is: Dat niets in de media is wat het lijkt en dat veel van wat je
voorgeschoteld krijgt bedacht is met een intentie en dat intentie een onderdeel
is van eigen belang. Of dit nu voor een persoon of organisatie is.

 

Nu is er nog een laatste gedachte die me bezig houd. Het zou
natuurlijk kunnen zijn dat Barack de speech wel grotendeels zelf heeft
geschreven. Daar moet je altijd de deur voor openhouden. Ik bedoel ook niet dat
alles wat je ziet en hoort in de media gekleurd is. Als dat zo is *ben*
je cynisch en neem je niets meer aan en val je vanzelf in een negatieve
spiraal. Het gaat er vooral om dat je bewust bent dat er aan de boodschap
gesleuteld is voordat deze verstuurd wordt…

 

Henri Koppen

25 maart 2008

 

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s