Netwerken, relaties en kinderen

Mijn vrouw klaagt dat mijn dagboek achter loopt. Mijn mond
viel open toen ze erover begon, en pas later besefte ik waarom ze het zei. Het
is niet omdat we vandaag een jaar getrouwd zijn, of dat de foto’s van Leon
achter lopen. Nee, ik heb nog helemaal niet geschreven dat Cindy zwanger is! En
dat al bijna vijftien weken. Nu wacht je meestal met zulk nieuws tot na de echo,
die hebben we enkele weken geleden gehad en alles ziet er goed uit. We hebben
het al aan iedereen verteld, maar dus nog niet op het officiële kanaal: De website!
Tot nu toe verloopt de zwangerschap een stuk relaxter dan de eerste keer. Cindy
is nauwelijks misselijk geweest en ook de zwangerschapshormonen zijn redelijk
in toom gebleven. Daarnaast is ze vrij relaxt en belangrijker nog, ze rookt en
drinkt helemaal niet. Niet alleen ben ik daar meer dan blij om, maar het roken
deel valt haar een stuk minder zwaar dan de eerste keer en daar ben ik erg
dankbaar voor! Nu heeft dat nog een gunstig effect: We houden geld over! En
niet zo’n beetje ook. In theorie ging er zo’n 120 euro per maand
aan rook op en nog zo’n 80 euro aan wijn en bier (Cindy gaat zeggen dat
ik dit niet op moet schrijven [:)]). Maar nu komt het waar de praktijk en
theorie niet aansluiten. We houden namelijk meer dan 200 euro over. Persoonlijk
denk ik dat het komt dat je bij een wijntje ook meer toastjes, kaasjes en
tampanades  koopt. 80 Euro aan wijn en bier klinkt misschien wat veel, maar de
standaard huiswijn heb je op een gegeven moment ook wel gehad en dan kost een
fles tussen de vier en de zes euro.

 

Dus eigenlijk gaat het privé dus best goed. Zakelijk zou ik
eigenlijk niets te klagen moeten hebben, toch doe ik het. Werken valt me de
laatste tijd erg zwaar en ik ben ook wat gevoelig voor stress. Aan de ene kant
merk ik dat ik wel klaar ben met programmeren. Niet alleen zijn mijn collega’s
daar beter in, ik haal er nauwelijks meer voldoening uit. Het bedenken van
concepten gaat me beter af en ik zou dus meer leiding willen geven aan een team
programmeurs en me meer bezig willen houden met het reilen en zeilen van het
bedrijf an sich. Alleen zijn we daar nu nog te klein voor. Commercie heeft nu
wel prioriteit gekregen en naast een marketing plan zijn we aan het netwerken.
Het leuke daarvan is dat er in ieder geval resultaten uitkomen uit elke
inspanning die we doen. Geen concrete opdrachten (die komen nog 100% uit ons
directe en indirecte warme netwerk), maar wel contacten die zinvol zijn. Van
afstuderende HBO-ers tot en met partner netwerken, vakbroeders en andere
netwerken. Netwerken is net als met het vinden van een partner. Het is een
kwestie van statistiek. Als je weinig mensen ontmoet is het vinden van de
ideale partner een stuk kleiner als dat je actief je kennissenkring vergroot.
Zo is het ook met commercie, en langzaamaan krijg ik de smaak te pakken. Het is
wel een vorm van investeren. Het kost (factuurabele) tijd en levert zeker niet
direct iets op. We voel ik een groei en ook een drive om me er echt in de
commercie te verdiepen. Zo krijg ik regelmatig inzichten die ik eerder niet
had.  Bijvoorbeeld ook hoe kansloos een product is als je geen podium of
marketing budget hebt. Zelfs een briljant idee is zeker geen sleutel tot
succes. Het is slechts een handvat. Nu lees ik ook een boek van Eckart Wintzen:
Eckart’s Notes. Erg leuk geschreven en met een paar ideeen die ik zeker
niet wil vergeten.  

 

Nog een aardige anekdote: Gisteren heb ik met Raymond mijn
vloer eruit gesloopt. Donderdag wordt de nieuwe vloer gelegd… althans,
dat dacht ik. Onderweg werd ik gebeld door Frank die het gaat doen en hebben we
een datum afgesproken. Cindy vroeg nog of ik heel zeker wist dat de datum de
datum was en ik zei ja. Toch werd ik gisterochtend wakker en wist zeker dat het
niet klopte en het pas een week later gaat gebeuren. Hoe kan dit? Dat je iets
zeker weet en dat je er ineens achter komt dat je je vergist. Niet alleen erg
dom, maar het verbaasd me zo hoe dit op deze manier gaat. Cindy heeft het ook
vaak over het onbewuste. Gisteren deed Peggy een “test” bij Cindy
om te kijken of het een jongetje of een meisje wordt. Cindy heeft altijd
geloofd dat ze twee jongentjes zou krijgen. Ik denk dat het een meisje wordt en
Cindy denkt dat nu (onder andere door de test van Peggy) ook. Toen kwamen we op
een interessante discussie. Hoeveel weet je onderbewuste? En geef je met
ouderschap ook een stukje kennis en gedachten door? Dus dat herinneringen ook
op een bepaalde manier in je genen wordt vastgelegd die je doorgeeft. Over dat
stukje onderbewust zijn: Ik denk dat een vrouw het niet kan weten of ze een
jongen of meisje krijgt bij haar eerste zwangerschap. Ze kent het verschil niet
en hoe moet je onderbewuste het dan weten? Bij een tweede kind kan ik me wel
voorstellen dat er “iets” anders is dan de eerste en dat je dan een
meisje krijgt als je eerst een jongen hebt gehad en visa versa. Geloven in een
specifieke religie doen we allebei niet, toch geloven we wel dat bijvoorbeeld
het onderbewuste meer is dan dat je gewoon kunt zien.

 

Anyway, Cindy moet achter de computer en ik ga op Save
drukken….

 

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s