Recensie: Slumdog Millionaire

Zaterdagochtend lees ik de recensie van slumdog millionaire
op nu.nl en kijk waar ik hem kan kijken in de bios. Eerder had ik al wat
gehoord van de film omdat ie zoveel prijzen had gewonnen. Toch kwam de bios
niet echt uit en heb ik hem heel stout gedownload. Ik kan meteen al zeggen dat
ik de film ook erg goed vind en dus zal ik hem moeten kopen op DVD als ie
uitkomt om hiermee het downloaden ongedaan te maken. Waar blijft dat video-on-demand?
Als ik film wil kijken, wil ik gewoon film kijken, tegenwoordig moet dat geen
probleem meer zijn, maar het enige kanaal dat dus echt werkt  is
downloaden.

 

Maar goed (en deze zinsnede bezig ik heel vaak, let er maar
eens op), terug naar de film.

 

Jamal doet mee aan weekend miljonair en als sloppenwijk jongen
wint hij ogenschijnlijk de hoofdprijs. Dit riekt naar fraude en tijdens zijn
verhoor hoor je zijn verhaal.

 

Jamal woont in een sloppenwijk bij Bombay met zijn broertje
als hij zijn moeder vermoord ziet worden en hij soort van gedwongen wordt een
zwervend bestaan te leiden. Een meisje met hetzelfde lot voegt zich bij hen en
Jamal zijn hart breekt als hij haar door omstandigheden gedwongen moet
achterlaten. Salim, de grotere broer van Jamal is uit ander hout gesneden en
wordt wat je zou verwachten van iemand die de dingen meemaakt die zij meemaken.
Jamal is echter eerlijk en recht doorzee en moet kosten wat het kost terug naar
zijn derde musketeer het meisje Latika.

 

In het begin van de film zijn ze nog kleine kinderen en dan
zie ik Leon, en het geluk dat wij hebben door geboren te zijn in luxe. Zeker
als je het vergelijkt met de armoede daar. Ik ben niet in India geweest, maar
het lijkt best een realistisch beeld wat er wordt geschetst. Niet het verhaal
zelf, dat is gewoon een verhaal, maar de omgeving, achtergrond en alles wat je
ziet vind ik al indruk maken op zich.

 

De film kijkt goed weg en is niet te soft en niet te hard en
mijn zaterdagavond op zolder is goed besteed. Heerlijk vind ik het als ik door
een film wordt opgezogen en zelfs af en toe prikkende ogen voel bij het onrecht
wat mensen wordt aangedaan. Door de hele film heen speelt muziek een
belangrijke rol en kan me voorstellen dat de soundtrack populair is. Het filmen
zelf is ook knap gedaan. Niet super de luxe en over de top, maar zeker wel
gedaan door iemand met visie en gewoon erg knap.

 

Het heeft mij in ieder geval overtuigd en ik hou er een warm
gevoel aan over. Kortom, ik vond de film geweldig zonder het op een voetstuk te
plaatsen.

 

Als ik een cijfer moet geven dan zou dat een acht en half
zijn.

 

 

Henri Koppen

14-02-2009

(en nee, ik heb niets, maar dan ook NIETS aan Valentijn gedaan)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s