Update laatste weken

Ik probeer echt regelmatig te schrijven, maar kom er niet
aan toe. Dat klinkt alsof het allemaal zwaar is, maar dat valt reuze mee, er
blijft alleen niet zoveel tijd over om de dingen te doen zoals dit.

 

Evelien is nu zes weken en groeit als kool. Daarnaast kan ik
nu na 3 nachten op rij vertellen dat ze doorslaapt! Om een uur of negen in de
avond geef ik een laatste fles en dan meldt ze zich om vijf uur. Dat is
doorslapen! Flesje erin en ze gaat meteen door tot een uur of acht/negen in de
ochtend. Helaas is Leon toch wel uiterlijk om half zeven klaar voor de dag…
je kan niet alles hebben. Vannacht was trouwens wel iets anders en daardoor
vermoeiend. Leon gaf gisteren aan dat ie ziekjes was. En inderdaad bijna
39  graden. In de nacht werd ie wakker en heeft hij wat drinken gekregen
en een aai over zijn bol. Het gevolg was dat hij niet meer ging slapen. Toen
kwam Evelien tussendoor en kwam hij er gezellig bij kletsen. Na wat onenigheid
heeft hij bijna twee uur in zijn kamer gezongen. Toen was het zeven uur en ben
ik eruit gegaan. Gelukkig zijn dat de uitzonderingen.

 

Twee kinderen in je eentje is ook pittig, dus als Cindy
alleen is werk ik zeker geen acht uur per dag. Daarnaast is Evelien altijd erg
levendig vanaf een uur of vijf in de middag. Leon gaat wel om zeven uur slapen,
daarna ga ik toch maar met Evelien wandelen. Dat is zeker met dit weer best
lekker en leuk (I-Pod in en gaan), alleen zit schrijven er echt niet in. Als ze
de avondfles gekregen heeft ontspan ik nog even op de PS3 en ga ik ook slapen.

 

Door het warme weer ben je sowieso wat lomer en kan ik een
biertje in de middag niet weerstaan. Nouja, je snapt de situatie.

Het voelt allemaal al redelijk normaal aan en ook mijn liefde
voor Evelien begint te groeien. Dat had even tijd nodig en dat was ook zo met
Leon. Is ook niet gek, je moet elkaar even leren kennen. Met Evelien knijp ik
nogmaals in mijn handen. Ze is lief, mooi en erg voorspelbaar en daardoor leesbaar.
Of het nu komt omdat wij wat relaxter zijn of dat we gewoon mazzel hebben, daar
ben ik nog niet over uit.

 

De enige donkere wolk die ik zie is werk in combinatie met
de crisis. Ik kan nu goed rondkomen maar het gaat zeker niet vanzelf en ik heb
geen lange termijn zekerheid. Heb wel geleerd ook daarvan te genieten. Het houd
me scherp en levendig. Dus als je alles bij elkaar optelt moet ik zeggen dat ik
me gelukkig voel in de kleine momentjes. Als iets lukt, als Evelien lacht, als
ons een goede nacht gegund is, als Leon iets liefs zegt of doet, of als het
gezellig is met Cindy.

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s