Mijn helden

Zaterdag vierde Cindy haar verjaardag en het was erg
gezellig. Ik had wel iets teveel gedronken, maar zeker niet dronken. Ik was
vooral erg moe. Gelukkig was ik er zaterdag vroeg uit geweest dus zondag was
Cindy aan de beurt. Toen ik om half negen ook uit bed kwam (dat is uitslapen)
voelde ik me eigenlijk totaal niet in staat om wakker te zijn. Ik was kapot.
Het eerste waar jij natuurlijk aan denkt is een kater, en dat die zwaarder
worden als je ouder wordt. Het zal best kunnen zijn, maar het voelde anders. Er
zat geen fut meer in mijn lijf en met moeite heb ik me nog een paar uur wakker
gehouden totdat ik zei “Sorry Cin, ik moet in bed liggen”. Omdat
Cindy ook moe moest zijn en het eigenlijk flink lullig aanvoelde om haar in de
steek te laten, gaf ze geen commentaar en was het wel goed. Ze had alleen het
bed al afgehaald (en een deel van het huis al schoon gemaakt) dus ik ben in het
bed van Leon gaan liggen. Die vond dat prachtig en wilde erbij liggen. Met zijn
gezicht dicht bij het mijne vroeg hij heel lief “pappa, wil je me
vasthouden?”. Na mijn “natuurlijk” draaide hij zich om en
trok mijn hand over hem heen zodat ik hem tegen me aan kon trekken. Niet dat
hij dat lang volhoudt, hij was klaarwakker, maar god wat voelde ik me toch gelukkig
en liet me langzaam in een vreemde roes wegzakken. Later draaide hij zich weer
om en keek naar de haartjes van mijn baard en voelde eraan en vroeg of hij
later ook haar op zijn kin kreeg. Ik keek hem met een half oog aan en verdronk
in zijn blauwe ogen. Zijn flauwe glimlach, bewonderend naar mij kijken liet
mijn hart harder bonzen. Hiervoor heb je dus kinderen! Om onbeperkt heel hard
van ze te houden. “Ja, die krijg jij ook boef!”, zei ik tegen hem,
en hij antwoordde dat hij ze meteen zou weghalen. Hij was in ieder geval heel
lief en daarna ben ik weer in slaap gevallen.

 

Het is nu weer een week verder. En ik heb nog steeds last
van stress. Er loopt teveel tegelijk met werk (heb deze maand wel weer een
record omzet), maar ook de drukte thuis en het niet kunnen ontspannen spelen
mij parten. Ben elke dag om tien uur naar bed gegaan, maar nog steeds heb ik
elke dag de hele dag hoofdpijn. ’s Nachts klopt mijn hart heel onrustig
en slaat om de twee slagen er eentje over. Ik maak me daar niet druk over, dit
heb ik vaker gehad en als ik rustiger in mijn hoofd wordt verdwijnt het na een
paar weken vanzelf. Toch zijn er genoeg tekenen dat ik echt rust moet pakken en
dingen voor mezelf gaan doen. Ik merk het zelfs als ik even op weg ben met de
auto om iets te halen. Ik rijdt veel te snel en erger me aan alles. Gelukkig
lukt het me nu ook goed om de avond niet te gamen en weer gezellig met Cindy
een wijntje te drinken.

 

Ik merk trouwens ook dat ik erg gevoelig ben voor falen. Ik
kan daar echt wakker van liggen (en een onrustig hart helpt daar niet bij). Van
de week moest ik even het draadloos netwerk van Marc en Saskia pimpen. In mijn
eerste poging lukte dat niet echt. Volgende dag wel meteen terug gegaan en het
wel netjes gedaan. Ik heb ook mijn eerste afwijzing van een WBSO subsidie
binnen. Ook daar kon ik me vreselijk over opwinden. Aan de ene kant omdat het
in mijn ogen erg onterecht was, maar later besefte ik me steeds beter dat mijn
onbegrip mijn inzicht belemmerd. De manier van communiceren is alles. Als
iemand jouw overduidelijk “goede” standpunt niet deelt, dan breng
je het dus niet goed over. Iets waar ik steeds vaker last van heb.

 

Om kort te gaan. Deze winter vond ik de zwaarste die ik me
kan herinneren. Ik red het allemaal wel, maar het was niet gemakkelijk. Soms
vind ik mezelf dan weer een aansteller: wat heb ik te klagen? Ben gezond, heb
een lief gezin die van me houdt, heb goed werk terwijl dat echt niet vanzelf
sprekend is. Maar dat besef werkt niet mee om mij beter te voelen. Het maakt
wel weer duidelijk dat geluk niet in de grote dingen zit.  Je kunt alles
hebben, maar dat betekend absoluut niet dat je gelukkig bent.  Het is de
voldoening en de kleine dingen die lekker lopen wat me gelukkig maakt…

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s