Warmte, liefde, vrijheid!

Het was weer een enerverende week. Het is zaterdag avond en ik zit dit te typen op de iPad, en dat gaat prima. Leuk daarbij is dat Cindy naast me zit en ze vind dit gezelliger dan dat ik op zolder zit. Vandaag is onze tuin op geleverd en hij is goedgekeurd door Leon! Nieuwe tegels en gras dat net gezaaid is. Ik moet er nog even aan wennen, maar ben er wel blij mee. De kinderen zijn lief en gezellig en liggen nu net op bed. Vermoeiend zijn ze wel! Ze strijden om de aandacht en Evelien laat zich niet gemakkelijk intimideren. Daarnaast had ik nog een paniek momentje in de bouwmarkt met Leon. Ik moest een nieuwe sproeikop kopen voor de tuinslang en op een gegeven moment zegt Leon dat ie moet plassen. De man van de winkel gaf aan waar het toilet was, een mooie trouwens voor een bouwmarkt. Leon heeft af en toe last van dingen die hij eng vind, en 1 van die dingen is de handendroger. Die vind hij overigens niet eng als ik de deur van het toilet open houdt. Hij is dan erg nerveus en toen hij klaars was en op stond zag ik overal bruine vegen op zijn benen en op de bril. Het eerste moment dacht ik nog dat de wc al vies was toen hij erop ging zitten, maar toen zag ik het ook nog zitten in zijn onderbroek. Nu moest ik ineens heel snel reageren. De deur loslaten leek de enige oplossing, maar ik wist dat hij dan in paniek zou raken, mede omdat hij zich wel realiseerde dat er iets niet in de haak was. Leon raakte inderdaad in paniek en ik hield hem tegen om poepschade te beperken. Het zat overal en hij spartelde tegen en moest hard huilen omdat hij naar buiten wilde. Uiteindelijk kon ik hem gerust stellen en tegerlijk de schade beperken. Geen idee hoe dit allemaal nu was gekomen, en uiteindelijk was de volgende horde om hem in bad te krijgen. Erg tegenstrijdig was dat hij net naar de kapper was geweest en er enorm stoer en knap uit zag.

De afgelopen dagen leek het bijna weer winter, en de dagen dat ik in de tuin moest werken was het weer nog een stap erger. Toen ik klaar was (ik had wel hulp!) zag de tuin eruit alsof het net oorlog was geweest. Ik zal nog foto’s plaatsen. Toch is het allemaal in een week goedgekomen en hebben we dus de tuin klaar als Evelien volgende week jarig is.

Mede door het weer, de tuin en het werk wat de laatste tijd niet erg uitdagend is valt het me best weer zwaar. Evelien is lief, maar wil steeds meer aandacht waardoor Leon weer boos wordt en het er niet altijd gezellig aan toe gaat. Ik voel steeds meer drang naar vrijheid en moet daar wel wat mee. Eerlijk gezegd zat ik helemaal niet te wachten op de extra vrije dagen en had er weinig zin in, zeker ook omdat het weer tegen zat.

  We zijn donderdag naar Scheveningen geweest en tegen mijn verwachting in was het een fijne dag. Het weer was niet optimaal, maar omdat het  niet waaide was het toch goed te doen. Eerst een pannenkoek eten en  daarna lopen op het strand en terug over de boulevard. Het deel van de  tenten tussen de pier en de haven heeft echt een metamorfose ondergaan! Trendy tenten met aandacht voor detail. Heerlijke Zuid-Amerikaanse muziek en sferen en prachtige lounge plekken. Op een gegeven moment hoorde we mooie muziek en dan zien je de kracht van de iPhone. Soundhound aan en meteen zien dat de artiest een voor mijn onbekende Braziliaanse zangeres is. Vanessa da Mata. Thuis meteen gedownload. We zochten nog leuke muziek voor op de verjaardag van Evelien. Cindy kwam meteen nog op een ander idee. Ik zeg altijd dat ik in principe overal kan werken als ik maar een internetverbinding heb. Op al die strandtenten hebben ze wifi en toen ik vroeg of ik daar gebruik van mocht maken was dat geen enkel probleem. Ik ga nu dus een paar dagen inplannen dat ik ga werken in een strandtent. Kijken of dat mij een gevoel van vrijheid geeft.

Dan is er nog iets wat ik wil toelichten. Een van mijn uitspraken de laatste tijd is dat kinderen net een groot IT project zijn. Als je van te voren de kosten kent begin je er nooit aan…. Dit klinkt wat negatief, maar in mijn hoofd weet ik de rest van de uitspraak en die is dat je het achteraf ook meer brengt dan je van te voren voorzien hebt. De periode dat kinderen je heel veel tijd en energie kosten zijn vooral de eerste jaren omdat ze zelf veel dingen nog niet kunnen en je ze moet helpen zelfstandig te worden. Als ik naar mijzelf kijk zie Ik dat mijn moeder nu vooral plezier aan mij beleefd. We hebben een goede band, en de kleinkinderen maken haar erg gelukkig. Ik kijk er ook naar uit om avonturen opnieuw door de ogen van Leon en Evelien te beleven, maar de waarheid nu is dat ik het opvoeden wel heel erg dominant aanwezig vind. Het is niet anders en op sommige dagen voel ik het sterker dan op andere. Ontkennen kan ik het niet, en ik denk dat deze gevoelens niet bepaald uniek zijn. Heb echt wel plezier en liefde van mijn kinderen maar its a lot of work!

Nog een maandje en dan gaan we op vakantie en daar heb ik erg zin in. Heerlijk die warmte.

Dit stuk heb ik helemaal geschreven op de iPad, niet in 1 keer, maar het bevalt best goed. Evelien wordt wakker, we gaan naar een verjaardag toe.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s