Goed bezig!

De laatste maanden ben ik goed bezig. Elk uurtje overdag werk ik en in de avonden doe ik voorbereidingen en administratie. Samen met de reistijd naar Eindhoven maak ik dus veel uren. Maar het levert ook erg veel op. Eind Juni loopt een grote opdracht af (daar heb ik zelf voor gekozen) en ik heb het voornemen om de zomer dus wat rustiger aan te doen. Aan de ene kant leuk met de kinderen, aan de andere kant werken aan de toekomst. In mijn eentje kan ik best goed verdienen, maar ik zoek een hefboom om ervoor te zorgen dat ik ook geld verdien als ik een dagje niet werk. Al jaren neem ik me voor eens een keer van de zomer te genieten, en het komt er steeds niet van. Het afgelopen jaar heb ik best veel voor elkaar gekregen. Zakelijk vet opgebouwd, pensioen goed geregeld (zit nu in de laatste fase), ook als ik vroegtijdig overlijd krijgt Cindy inkomen en op dit gebied heb ik het nu best goed voor elkaar en dat geeft een rust waar ik regelmatig van kan genieten. Alleen al het voornemen om wat minder te gaan werken geeft al een prettig gevoel. Het is wel onwennig. Normaal zoek ik voor het eind van een opdracht al naar een nieuwe en omdat ik dit nu niet doe geeft dat een onwennig gevoel. Ik heb ook mijn vaste klanten en dat zorgt altijd wel voor een vorm van inkomen. Ik merk ook dat steeds meer bedrijven erop in zijn gesteld dat mensen werk overal kunnen doen en niet alleen maar op locatie bij de klant. De markt op mijn vakgebied trekt ook aan en ziet er goed uit voor de komende tijd.

Ik schrijf er nog uitgebreider over in een aparte blog, maar ik ben van (bij)geloof afgestapt. Probeer jezelf nu eens te checken en zie hoe onbewust veel bijgeloof toch een rol speelt. “O het gaat goed, als ik het zeg zal het wel ineens afgelopen zijn”, of ik zie vaak dat de klok “22:22” aangeeft, dat brengt geluk. Of “even afkloppen”. Het zijn allemaal kleine dingetjes die te maken hebben met bijgeloof en sinds kort voel ik de onzin daarvan. Dit trek ik ook naar het geloof in het algemeen. Hoe mallotig is religie eigenlijk. Kerken met pastoors die echt niet heiliger zijn, dan dat ik ben. Het zijn allemaal zaken die uiteindelijk neer komen op macht en inspelen op (bij)geloof. Laatst kwamen er weer twee jehova’s getuigen aan de deur. Hoe triest is het als je verplicht bent zendelingen werk te doen voor een God die als je eerlijk bent niet kent in een stroming die zich ook weer tekent met allemaal intriges en schisma’s. Heerlijk als je kan geloven, maar het is slechts geloof, niet de waarheid. Ik respecteer iemand zijn geloof, maar hou het simpel en vooral voor jezelf. Maar goed, door afscheid te nemen van bijgeloof voel ik me een stuk helderder. Bevrijd is iets te groots, maar lekker voelt het wel. De laatste tijd kan ik steeds helderder denken, nu nog een manier vinden waarop ik mezelf beter uit kan drukken.

Zo komen we meteen op een ander thema: Leon en Evelien. Leon heeft een peuter cito toets gehad en de resultaten spraken niet voor hem. Onvoldoende tot zwaar onvoldoende en in lijn van mijn verwachting. Wat?!? Denk je nu misschien, maar laat het me uitleggen: kinderen zijn kleine mafkezen en Leon is een grote mafkees. Net als ik vroeger kan hij zijn hoofd er maar slecht bijhouden. Luisteren is niet zijn sterke kant en als er uitgelegd wordt wat van iets de bedoeling is op school, dan komt het gewoon niet aan. Herkenbaar, want zo was ik ook. Gevolg is dat hij de test slecht doet, en tuurlijk hij is soms niet de snelste met bepaalde dingen zoals bijvoorbeeld aankleden en normaal eten, dat is vooral een probleem van motivatie. Het interesseert hem gewoon niet. Bijvoorbeeld fietsen zonder zijwieltjes en de iPad interesseren hem wel, daar is hij dan ook zeer bedreven in. Leon lijkt wat introverter dan bijvoorbeeld Evelien en dan denk ik: so what? Ik geloof in hem en ben gewoon rete trots op hem met al zijn gekkigheid. Ik zal hem best wel sturen en bijsturen, maar respecteer ook wie hij is en ga daar geen ding van maken. Evelien is een geheel ander typje. Pittig, maar ook op haar manier meegaand en tolerant (voor broertjes die alles afpakken). Knuffelig, maar ook erg bewust van dingen. Mamma een knal in haar gezicht geven, en het meteen goed maken met een kus en een aai. Meestal goed geluimd, energiek en erg outgoing. Ze ligt erg makkelijk bij mensen (makkelijker dan Leon) en harten steelt ze snel. Daarbij is ze enorm stout en soms is dat levensgevaarlijk. Wat ik wel erg prettig vind is dat Leon en Evelien elkaar in de basis leuk vinden en ze het best goed kunnen vinden. Leon is wat gehoorzamer (ondanks zijn dwarse buien) en Evelien kan onvoorspelbaar stout zijn waardoor we Evelien langer in de gaten moeten houden dan Leon.

Dan rest me een laatste stukje te schrijven (voordat ik ga slapen, het is laat) over Cindy. Cindy en ik zijn dikke mik en daar voel ik me vaak dankbaar voor. We spreken de dingen uit, kennen elkaar en genieten van elkaars gezelschap. We maken van ons hart geen moordkuil en –essentieel !- we nemen onszelf niet al te serieus en dat is toch wel de sleutel. Zodoende zijn we met z’n vieren een lekker doorsnee gezin en elke dag sta ik daar wel even bij stil.

Dus Ja, leven met 2 kleine kinderen is intensief, net als mijn werk, maar in zijn totaal kan ik zeggen dat ik gelukkig ben.

Omdat het nog niet af was schrijf ik dit af de volgende avond, het is nu vrijdagavond, en ik schrijf dit af in Word voor Apple. Daarnaast luister ik naar alle mogelijke muziek via Spotify, zelfs Cindy was onder de indruk. Mijn schoonvader gaat in Juli met pensioen en hij zocht alvast een hobby project en wilde daarvoor een nieuwe laptop. Ik raadde hem een Mac aan, zonder dat ik Mac eigenlijk goed ken. Ik heb wel een MacBook pro maar deze gebruik ik alleen voor Windows, maar dus nu ook voor Mac. Mac is best cool, ik ben er zeker nog niet aan gewend, maar veel programma’s zijn zo lekker uitgebreid! Gewoon dat iPhoto is zo mooi en uitgebreid! Ik zit al een redelijk deel van de avond allemaal dingen te installeren, ik luister muziek, doe van alles en nog is de batterij niet eens halfleeg. Vanavond filmde ik ook Evelien nog even hoe ze met de iPad omgaat. Bizar. Ze weet de programma’s als feilloos te vinden en deels te gebruiken. Ze wordt pas over een ruime drie maanden twee!

Maar goed, genoeg geschreven, ik ben nu echt moe, want de nachten zijn toch ook wel steeds onderbroken.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s