Gekke pop!

Evelien is los. Bizar hoe er na een nachtje slaap een ander meisje wakker wordt! Ze praat ineens in zinnen en zegt alles na. Ze pakt mijn sleutelbos en Cindy zegt “die maakt de tuindeur open”. Ze speelt er even mee, en boem. Tuindeur open (en die zat echt op slot!). Die kwek kan ze ook geen moment houden en ze heeft een energie dat ik mezelf afvraag, hoe kan een boterham zoveel energie opleveren?!

Ik deed haar vanavond in bad en moest daar vroegtijdig mee ophouden omdat ze er echt een natte boel van maakte, ik leverde snel beneden af en Leon heeft daarna nog een half uur gebaddert. Cindy wist wat er boven gebeurt was, want Evelien had het haarfijn aan haar uitlegt. “Pappa boos… Spetteren” (en dan met haar handjes op en neer bewegen). Ze is ook erg lief en geeft ineens echte kusjes. Cindy vraagt; “mamma kus?” en Evelien zegt resoluut “Nee!” en draait haar hoofd om. Ja, want nu is pappa thuis.

Het donker vind ze eng, en de deur moet open blijven, ook in de nacht. Ter controle vraagt ze “pappa” als ik weer in mijn bed lig en mijn stem dus wil horen om zo te horen of de deuren ook echt open staan.

Ze wordt volgende week twee en ze is gek op fietsen (ook dat gaat ineens heel hard, harder dan gisteren). Mijn fiets miste een paar spaken en had ik met haar naar de fietsenmaker gebracht. Toen we weer bijna thuis waren vraagt ze: “Waar is pappa fiets nou?”. Ze krijgt dus een loopfiets en ik wilde een mooie houten kopen, maar de lokale fietsenboer had eigenlijk ook wel een erg mooi degelijk fietsje met een voetenplankje, en toen ze even ging proberen wilde ze hem direct meenemen. Laatst probeerde ze al te steppen en ondanks dat ze bijna niet vooruit kwam lukte het haar wel!

Bizar.

Leon is ook erg lief. Soms zijn er dagen dat we veel botsen, maar hij heeft iets van nature wat heel mooi en puur is. Ten eerste spreekt hij eigenlijk altijd de waarheid, ook als het in zijn nadeel is. Alsof liegen gewoon niet in hem opkomt. Ten tweede vroegen we wat hij voor zijn verjaardag wilde en dat het ook heel groot mocht zijn. Hij wilde nog wat zaadjes zodat hij wat aardbeienplantjes bij kon planten – o – en hij wilde misschien wel een beetje verf. Ter vergelijking: Als we even in een speelgoed zaak moeten zijn voor een kadootje van een kennisje en Evelien is erbij, dan claimt ze altijd wel iets wat meegenomen moet worden. Bij Leon komt het niet eens op om wat te vragen. Het is geen goed of fout, maar wel anders!

Ook ben ik erg blij dat ze vooral erg lief voor elkaar zijn. Ze knuffelen echt onwaarschijnlijk vaak met elkaar en ze accepteren veel van elkaar. Meer van elkaar dan van mij. Ook is Cindy en echte mamma geworden. Ze heeft de kinderen echt wel om haar vinger gewonden en heb best veel respect voor hoe zij de dingen organiseert.

Vandaag deed ik nog een wijze les op over mijzelf, maar dat is voer voor een ander moment.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s