Mijn laatste post als dertiger

Als ik morgen wakker wordt ben ik veertig. Ik ben serieus als ik zeg dat het me niets doet. Toch geniet ik ervan om het moment even te voelen. Ik heb het in ieder geval gered tot mijn veertigste, en hoewel ik niet weet wat de volgende veertig jaar me zal brengen ben ik er ook niet bang voor. Ik zou het niet willen weten, ik neem het leven zoals het komt. Misschien zit ik op de helft, misschien ben ik er allang over heen. Als grap zeg ik vaak dat ik opa wil worden, dan heb ik namelijk nogal wat jaartjes te gaan. Zeker als Leon en Evelien ook pas met kinderen beginnen als ze 34 zijn. Toen ik de helft mijn huidige leeftijd was. Zeg maar rond de twintig, dan was ik er toch stiekem wel vanuit gegaan dat ik op mijn veertigste zou kunnen stoppen met werken. Heerlijk de gedachten over de toekomst die ik toen had. Zou het echt mogelijk zijn? Als ik bedenk hoeveel uur ik gewerkt heb en hoe ik mijn levenstandaard heb aangepast aan mijn inkomen zou het niet waarschijnlijk zijn om op mijn 40e te stoppen met werken. Laatst heb ik uitgerekend dat ik toch wel zo’n 2,9 miljoen euro nodig zou hebben om nu te kunnen stoppen met werken zonder iets op te geven, ervan uitgaande dat ik dan 80 jaar oud zou worden en geld na veertig jaar een stuk minder waard geworden is.

En als ik nu de balans opmaak van hoe goed heb ik het gedaan tot mijn 40e? Eigenlijk heb ik niets te klagen en ben ik waar ik wezen wil. Ben gelukkig met mijn vrouw, de kinderen zijn gezond en lekker maf op hun manier, allebei mijn ouders zijn in leven en qua werk kan ik niet zeggen dat ik het slecht getroffen heb. Tot nu toe heb ik altijd mijn eigen beslissingen kunnen nemen en ben ik fair behandeld en heb eigenlijk gekregen waar ik op gehoopt heb. Natuurlijk ken ik mijn uitdagingen, zit midden in een carrière switch, heb licht overgewicht en heb echt wel last van de crisis. Maar de vooruitzichten zijn vooralsnog goed en de laatste tijd loop ik hard en dat gaat me ook goed af. Dat hardlopen doe ik niet omdat ik het leuk vind, of dat ik een hardloper wil zijn, het is gewoon de gemakkelijkste manier om aan sport te doen. Schoenen aantrekken en rennen maar.

Cindy is al naar bed en ik besloot nog even een biertje te pakken. Ik zag dat Cindy op deur een grote stikker had geplakt met “het leven begint pas als je veertig bent”. Ik hoop dat ze gelijk heeft!

Mijn eerste veertig jaar waren gezegend. Op naar de volgende veertig jaar….

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Mijn laatste post als dertiger

  1. Marjolein zegt:

    Hee!
    We hebben je 40ste verjaardag gemist!
    Alsnog van harte gefeliciteerd en nog heeeel veel jaren in goede gezondheid toegewenst!
    Liefs,
    Marjolein en Jan natuurijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s