Evelien drie jaar

Dit weekend werd Evelien drie jaar. Veel mensen zouden ook nog wel geloven dat ze vier jaar werd. Ze ziet er al uit als een hele meid. De verjaardag was druk en door het mooie weer ging er meer drank en eten doorheen dan verwacht. Niet dat mensen zijn uitgehongerd, maar alles was op aan het eind van de dag. Met een klein clubje hebben nog Chinees gehaald en om negen uur stortte het meisje echt in, iedereen was toen net weg. Beter weer konden we ons niet wensen, en binnen een uur hadden we alles weer netjes opgeruimd. Cindy was zo slim om een stoel op de trap te leggen zodat de kinderen niet naar boven konden. Alles speelde zich verder in te tuin af, een voordeel als je in de zomer jarig bent!

Ik ben niet op mijn meest geïnspireerde schrijfbui, maar ik vind het wel belangrijk om te blijven schrijven en alles goed te bewaren voor later. Door het ouder worden (en soms wegvallen) van onze ouders word je er toch steeds bewuster van dat je van alles moet vragen. Er komt een moment dat het niet meer kan. Sommige vinden dit onzin, maar heb nu al een paar gevallen meegemaakt waarin iemand later toch nog vragen had willen stellen die op dat moment niet opkwamen of speelden. Maar het detail waarin mijn kinderen kunnen zien wat ik van ze dacht en wat er speelde is natuurlijk uniek. Niet als borstklopperij (of een beetje), maar ik heb volgens mij nog nooit iets gelezen wat mijn ouders geschreven hebben.

Nu mist het schrijven nog wel een context die er wel is als je echt het gesprek aangaat, maar ik ben er trots op dat ik het blijf doen. Nu merk ik -net als velen anderen- dat social media zich beter lenen om foto’s te delen, maar mijn ouders doen niet aan Facebook en missen dit dus. Eigenlijk zou je een soort alias account met alleen leesrechten moeten kunnen geven aan anderen zodat zij ook mee kunnen kijken. Maar tot die tijd zal ik dus nog even wat foto’s moeten plaatsen met de hand. Het delen van foto’s met bijvoorbeeld Dropbox gaat geweldig en snel, alleen kun je er dan weer geen verhaaltje bij kwijt.
Nouja, hier dan toch een poging om wat plaatjes te gebruiken:
Net voordat het feestje afgelopen is.
Een dag later was ze wel wat snel moe.
Een paar maanden terug gebeurde dit ook in de pizzeria op Weerterberg. Alleen nu vroeg ze erom; “pappa, mag ik op je hand slapen?”. Ik dacht dat ze een grapje maakte, maar weg was ze. Zelfs toen ik vroeg of ze een snoepje wilde reageerde ze niet meer.
Al deze foto’s zijn overigens gemaakt met de iPhone.
Leon is helemaal los op schrijven, ik plaatste dit nog op Facebook en Saskia en Dennis dachten direct aan kunst.
En met dit weer wil je natuurlijk… ijsjes! 

 

Sorry voor het afraffelen… mijn tijd om te schrijven is even op….

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Evelien drie jaar

  1. Co Kroet zegt:

    Henri ik vind je een hele lieve pappa, het ontroerd me. En je hebt ook twee schatten.

  2. Leo & Marja Punt zegt:

    Leuke foto’s en tekst. Wij realiseren ons dat wij nog moeite hebben met de huidige social media zoals Facebook. Er wordt uiteindelijk van je verwacht dat je er actief aan deel neemt en het geeft toch wederzijdse verplichtingen. Wellicht denken we er over een jaar anders over.
    We zijn blij dat je ons op deze (ouderwetse) wijze op de hoogte houdt.
    Leuke reactie van Co, overigens heb jij drie schatten ! (incl. Cindy)

  3. marjolein zegt:

    Je weet dat ik heel ver van dingen als Facebook weg blijf.
    Maar deze tekst en foto’s zouden me kunnen overhalen…

    Ik vind overigens dat jij en Cindy echt supergoede en lieve ouders zijn.
    Helemaal prachtig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s