Trier

Mijn moeder heeft de kinderen een midweekje meegenomen naar een vakantiepark en dat gaf Cindy en mij de mogelijkheid om ook weg te gaan. Ze wilde niet vliegen en uiteindelijk zijn we bij Trier uitgekomen; de oudste stad van Duitsland. Cindy is nooit echt in Duitsland geweest, hooguit om naar wintersport te gaan en mij leek het wel een leuke plek omdat er veel te zien is, zowel qua gebouwen als natuur. Via Booking.com app was een hotel zo gevonden. Hotel Hügel had een beoordeling van 9,4, ligt op een heuvel met uitzicht op Trier en op loopafstand van het centrum. In Trier kon ik het zakelijke combineren met privé. Gisteren hebben we een triatlon gehouden. Eerst 50Km gefietst, daarna gezwommen en daarna weer lopen naar het centrum om wat te eten. De fietsroute was bizar. 1 lang fietspad waar geen auto’s rijden en alleen maar naar beneden toe dus uitermate geschikt voor de ouderen onder ons. Wij noemde het de groene tunnel omdat je vooral links en rechts bomen ziet en relatief weinig uitzicht hebt en 50 km is best een eind. We kregen af en toe ook nog een fikse bui over ons heen, maar het was wel leuk. Trier is een stad die enorm inzet op toerisme. Er wordt van alles verbouwd en gebouwd en het aanleggen van fietspaden is één van de speerpunten. Daar zie je af en toe ook het mak ervan, op een gegeven moment houdt zo’n fietspad ineens op en moet je op de weg rijden. Elke Duitser denkt een Schumacher te zijn en het is dus best spannend om op de weg te fietsen.

Het hotel is zo’n beetje het meest luxe wat ik ook gehad heb. Alles prachtig afgewerkt en bijvoorbeeld de douche heeft een keuze tussen wand en plafond, waarbij het water uit het plafond slecht is voor het milieu zoveel water als daaruit komt. Ook de sauna bestond niet alleen uit een sauna en zonneterras, maar had een ijsmachine, Turks stoombad, aroma sauna en weet ik wat meer, alles prachtig afgewerkt en luxe tot en met. En zoals ik eerder schreef, ook een zwembad.

Duitsland straalt zelfvertrouwen uit. Een land wat zijn zaakjes op de rit heeft. Duitsers zijn vriendelijk, maar wat opvalt is dat veel geen Engels kunnen of willen spreken. Nu is Duits niet zo moeilijk, maar om te spreken ga ik toch liever over op Engels. Wat me ook op valt is dat er overal veel personeel werkt. En dat uit eten gaan goedkoop is. Voor een hoofdgerecht betaal je tussen de 10 en 15 euro en dan krijg je echt meer dan je op kan en rijk aan accessoires, frites, salade, groente. Ook “gewoon” een schnitzel is veel, veel meer dan zo’n taai ding uit de Albert Heijn.  Je kunt hier goed uit eten en omdat het betaalbaar is word het ook veel gedaan. Mijn theorie erover is deze; personeel wordt weinig betaalt, is dus goedkoop waardoor het eten goedkoper is, daardoor kunnen meer mensen uit eten en lopen de restaurants goed. Misschien zit ik er naast, maar het lijkt hier wel op en is dit wat er bedoeld wordt met Nederland moet hervormen.

Ook het “plan” van Trier aantrekkelijker maken voor toeristen spreekt me aan. Als gemeenten allemaal dingen doen om toeristen te faciliteren, dan komen toeristen uiteindelijk vanzelf omdat ze terugkomen, of anderen vertellen wat er zo goed aan is. Ik houd van visie.
Zonder visie kun je eigenlijk niet boven het gemiddelde uitsteken en doe je uiteindelijk maar wat. De laatste tijd ben ik hier hard mee bezig en eigenlijk heb ik pas recht van spreken als ik mijn visie verwezenlijk. Bij veel bedrijven is er geen visie aanwezig of is het management niet in staat zijn visie breed uit te dragen. De simpele vraag; “wat is de visie van jouw bedrijf” word zelden duidelijk beantwoord.

Overigens had ik me voorgenomen in Trier meer te schrijven, maar daar is weinig van terecht gekomen, behalve dit stukje dan en wat werkzaamheden. Het regent buiten en ik zit in een Espresso bar te schrijven terwijl Cindy aan het winkelen is. Morgenochtend rijden we terug naar huis en zien wve de kinderen weer. Het is fijn om relaxt weg te zijn, maar die paar dagen is ook wel lang genoeg. Cultuur is niet echt aan mij besteed en luxe went snel maar zal dat niet missen als het dadelijk weer weg is. Eigenlijk kan en wil ik mij leven niet meer voorstellen zonder kinderen. Het is af en toe een hoop werk, maar het hoort er ook bij en ik vind het heerlijk om bepaalde dingen opnieuw te beleven door de ogen van Leon en Evelien, ik kijk niet uit naar de reis naar Zuid Frankrijk, maar heb wel in zin in de vakantie zelf.

Als laatste wil ik nog wat kwijt over mobiel internet hier in Duitsland. Ik vind mobiel internet maar matig. Het duurt vaak een tijd dat je verbinding hebt en die is bovendien niet stabiel. Zo niet in Duitsland! Ik heb zelfs WIFI in de hotelkamer uitgezet omdat mobiel internet… gewoon werkt als een trein! Ligt het aan t-mobile dat het in Nederland niet zo snel is? Ligt het aan de techniek dit in Nederland gebruikt wordt? Wie het weet mag het zeggen, maar hier is Internet op de mobiel zoals het bedoeld is. Nu is mobiel internet in het buitenland vaak duur. Sinds 1 Juli is er nogal wat verandert. Mijn navigatie doet het niet in Duitsland anders dan op hoofdwegen. Het laatste stukje moest ik dus even op de kaart kijken en dat wilde ik doen op mijn iPhone. Die weigerde, ik had geen “pas”. WTF!? Dacht ik, maar kreeg prompt een e-mail dat ik een pas kon kopen met een SMS of door op een link te drukken. Daar had ik drie keuzes, een kleine dagpas, een grote dagpas of een weekpas. Op de meegestuurde link klikken, pakket kiezen en klaar.  Voor 12,50 100 Mb verbranden in het buitenland klinkt als een goede deal. De prijs en gebruiksvriendelijkheid is top! Zo is het bedoeld.  

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s