Ardeche 2012

Ik wil even een aantal dingen delen. Leon doet een tukkie in de stacaravan, Evelien in naar het zwembad met Cindy en ik heb even de tijd om met mijn laptop wat zaken af te handelen en wat te internetten. Ik had mij voorgenomen niet meteen met een situatieschets te komen, maar zoals je ziet weet ik even niet anders te beginnen als hoe ik nu begonnen ben.

Allereerst; ik ben heel dom geweest. Met het klimmen ben ik van de muur gevallen. Een kleine drie meter en ik kwam ook nog eens op mijn pootjes terecht… en die doen nu erg pijn. Als een oude bejaarde man sjok ik over de camping, op slechte dagen als een pinquin die zijn kleine vleugeltjes bij ieder stapje even optilt. Het zijn mijn hielen maar op röntgen foto’s konden ze geen breuken of scheurtjes zien. Als ik terug ben, ga ik nog wel opnieuw naar de doktor, want de pijn is toch wel venijnig en gaat niet zomaar weg. Elke dag begin ik met strompelen naar het keukenkastje voor de pijnstillers. En nog ben ik dankbaar, want het had een stuk slechter uit kunnen pakken. Het is mijn fout dat ik mij verkeerd gezekerd heb en diegene die mij zekerde heeft zich ook laten foppen. Een dubbele fout die kon ontstaan dat we teveel aan het praten waren. Het heeft behoorlijke invloed op mijn mogelijkheden op vakantie. Doordat ik zo geforceerd loop, word mijn rug ook pijnlijk. De slippers en goedkope tuinstoeltjes bij de sta-caravan maken het er niet makkelijker op. Maar zoals gezegd, het had veel slechter kunnen zijn.

Een paragraaf verder zijn er ook weer twee weken verstreken. Ik ben nu al bijna een week thuis. Mijn hielen zijn snel beter geworden en ik voel ze nog wel, maar de echte pijn is verdwenen. Een vakantie is ook altijd een beetje een reset. Alsof ik opnieuw moet beginnen. Ook als ik dan naar code kijk duurt het een tijdje voordat ik er weer in zit.

Tijdens de vakantie maken de kinderen ook altijd een sprong van nieuwe dingen die ze leren en kunnen. Ivo en Farideh hadden een sta-caravan zo’n 30 meter verderop. De kinderen mocht vrij daarheen lopen en Evelien vond dat geweldig. De vrijheid om uit ons blikveld te lopen is iets wat ze thuis eigenlijk niet heeft. De hele vakantie zijn er geen vervelende dingen gebeurt en het gewoon een fijne vakantie. Juist omdat ze allebei een maatje hadden; Leon had Levi en Evelien Noah, liep het allemaal als een trein. Zwemmen in de rivier in de ochtend, in de middag naar het zwembad. En na het eten in de avond “naar voren” om daar nog wat te drinken en een ijsje te halen en er was een kleine speeltuin waar de kinderen zich uren konden vermaken.

Leon kan nog wel eens gevoelig zijn, maar op vakantie was hij één en al geluk. Hij was echt in zijn nopjes, en ook nog thuis is hij het zonnetje in huis. Evelien maakt een andere ontwikkeling door. Zij is veel wakker ‘s nachts en is nu ineens bang geworden voor het donker. Dan gilt ze de hele boel bij elkaar. Ook overdag kan het echt even een draak zijn. Ze wil alleen nog maar jurkjes dragen en niet alleen dat, maar ze weet ook welke ze op welk moment aan wil. Ze heeft daarin een sterk willetje zeg maar. Soms houd ik mijn poot strak, maar soms ga ik dan ook maar mee in de flow. Gisteren was ik met ze naar het Omniversum gegaan en daarnaast heb je een grote museumtuin waarin ze vrij kunnen rennen. Evelien is heel makkelijk met andere kinderen en in no-time zat ze te spelen met twee andere meisjes. Hetzelfde gebeurde gisteravond toen ik nog even langs een speeltuintje ging (Leon noemt die speeltuin: De blauwe dakjes). Leon is heel eerlijk en oprecht maar wel verlegen en zal zichzelf niet opdringen, Evelien is wat gewiekster maar maakt ook sneller contact. Gelukkig zijn ze nog steeds maatjes en tolereren best veel van elkaar.

Evelien was gisteren logeren en Leon en Cindy zijn naar Madurodam gegaan. Ik zat terug van een klant in de auto toen ze belde om te zeggen dat ze doorgereden was naar Scheveningen en of ik daar ook naar toe kwam. Het was half vier en dacht “waarom niet?”. Met mijn iPhone kan ik zien waar Cindy op het strand lag, dus hoefde niets af te spreken. Ter plekke heb ik nog een zwembroek gekocht en in de zee gezwommen. Leon was uren bezig in een watergeul om rivieren en dammen te bouwen, dan zit ie lekker te neuriën en weet ik dat hij het heel erg naar zijn zin heeft. Daarna nog tapas gegeten op een strandtent en zo was het een heerlijke middag en avond.

Sinds ik terug ben is mijn werk heel divers geworden. Nog wat losse eindjes van projecten, maar ook weer nieuwe zaken en gelukkig te combineren met mijn huidige hobby/verslaving; cloud computing. (lees anders mijn artikel op de Computable: http://goo.gl/Xpdy5 of uiteraard gewoon op m’n site). Ik zit weer volledig in de leermodus. Volgende week volg ik ook twee dagen training voor een Microsoft certificering en begin September ben ik uitgenodigd op het hoofdkantoor van Microsoft om over cloud computing te praten. Al met al lukt het me om alles goed te combineren en ook nog thuis gezellig te zijn. Ik blijf even doordenderen op het spoor waar ik op zit en heb het gevoel dat ik er goed aan doe. Ik zit nog even de broeden wat nu de beste manier is om foto’s van de vakantie te laten zien. Ik weet niet of 4xs.nl de komende tijd een verandering ondergaat, maar een grote verandering zou betekenen dat veel plaatjes uit het verleden het ineens niet meer doen. Vaak gebruik ik Dropbox, maar ook daar moet ik goed over nadenken of ik dat over tien jaar nog gebruik. Hmm, ik voel weer een goed idee voor een service opkomen🙂

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s