Leren accepteren

Eén van de thema’s in mijn leven is het accepteren van het klimaat. Ik heb altijd de wens gekoesterd om te verhuizen naar een warm land met als voornaamste reden: Het weer. Als freelancer zou ik overal mijn werk kunnen doen. De laatste jaren zag ik mijn klanten soms twee of drie maanden niet zonder dat het een probleem was.

Uiteraard als getrouwde familie man ben ik redelijk kansloos om te gaan verhuizen. Ik zag het dan ook voor me dat ik dan bijvoorbeeld een huisje in Portugal had en af en toe op en neer reisde. Eigenlijk zoals mijn vriend Raymond dat doet. Maar dat zit er vooralsnog ook niet in.

Nu is herfst mijn favoriete seizoen. Wellicht door de laagstaande zon en de magische kleuren in de bomen en het melancholische gevoel de heerlijke zomer achter te moeten laten en weten dat er een zware tijd aankomt. Qua geluidsimpressie doet dit nummer dat mij altijd aan de herfst denken, maar ook aan Australië.

herfst

En nu mijn ouders in de herfst van hun leven zitten, kan ik me al helemaal voorstellen hoe ik me ga voelen als ik 70 ben. Verzetten heeft geen zin, maar we hebben ook geen vrije wil om de dingen te accepteren zoals ze zijn. Accepteren is dus een proces waar je doorheen moet, te beginnen met een wens. Mijn wens is om ook blij te zijn met kwakkelende winters en donkere dagen. Cindy is in dat opzicht al een stuk verder, maar ik leer van haar argumentaties en begin te te geloven en over te nemen.

De open haard aansteken is gezellig en elkaars warmte opzoeken met een heerlijke Whiskey. Maar ook het besef dat als alle dagen mooi en warm waren en de dagen nog kort nog lang, dat dit net zo tegen zou gaan staan. Dat je weer gaat verlangen naar de korte dagen van kerst, of de regen. Het is net als met onthouding, hoe langer je het uitstelt, hoe beter het wordt! Dus het genieten van de eerste lente warmte op je gezicht voelt zoveel beter als je het een half jaar hebt moeten missen. Doordat we steeds meer bezitten, moeten we ook steeds harder werken en kiezen steeds meer voor de korte snelle prikkel. Als ik één ding zou moeten kiezen wat ik hoop dat mijn kinderen leren dan is het een stukje volharding. Ergens langer voor moeten vechten om het te verkrijgen. Er is praktisch niets wat me zoveel voldoening geeft om ergens in te volharden.

En zodoende lukt het me stukje bij beetje om ook de winter te omarmen en het minder dan ideale klimaat. En dat is fijn, want het is zo zonde om te balen van iets wat je niet kunt (of wilt) veranderen. Ik leer accepteren. Loslaten is zo anders dan opgeven….

https://youtu.be/n8HiGoX5Am0

https://www.youtube.com/watch?v=hH-bFqjy_Uo

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s