Van 43 naar 44 en vooruit kijken naar 2016 en verder

15 December ben ik 44 jaar geworden. Dat heb ik niet gevierd anders dan dat ik met mijn gezin, moeder, Gerard en mijn schoonouders naar kaarsjesavond ben geweest in de Dorpsstraat. Wow, wat een mensen waren er op de been.

Dat ik het niet vierde had vooral met drukte te maken. Met Thingks zijn we weliswaar leuk op weg, maar de echte doorbraak kan er alleen komen als we ons een slag in de rondte werken. En dat is wat ik doe. Ik voel me meer ondernemer dan ook en zie alle aspecten van het ondernemerschap. Mensen aansturen, moeilijke gesprekken voeren, te krap budget en teveel werk, stellen van prioriteiten, een eigen product ontwikkelen en in de lucht houden. Verantwoordelijk delegeren en weer terugnemen. Dat is heel mooi en uitdagend, maar ook spannend en stressvol.

Zo zit ik ook met een spagaat naar mijn gezin. Die willen ook een leuke pappa die initiatief toont en dat schiet er steeds vaker bij in. Nu klinkt dat iets wat je als lezer al vaker van mij hebt voorgeschoteld gekregen. Dat klopt. Maar dat ik er een aantal keren niet in ben geslaagd, betekent niet dat ik er nooit in zal slagen. Zo heb ik mijn kansen nog nooit hoger ingeschat dan nu.

De kerst is ook voorbij en als ik één ding leerde: Alle veertigers hebben wel iets aan lichamelijke een geestelijke klachten! Zelf zit ik met mijn rug te hannesen en ik zie er erg vermoeid uit.

Voornemens

Ja, en ondanks dat velen een allergische reactie krijgen van goede voornemens, heb ik ze wel degelijk! En waarom niet. Een nieuw jaar voelt bij mij toch altijd weer als een nieuwe kans.

Voornemen 1: Positief reframen ofwel; meer doen zoals Benjamin Franklin deed.

Dit jaar heb ik de biografie over Benjamin Franklin gelezen van Isaac Walterson en ben er erg blij mee. Hij was een goede onderhandelaar, verdienstelijk uitvinder en heeft heel veel betekend voor dingen die nu nog actueel zijn. Van bliksemafleider tot bibliotheek. Eén van de voornemens / principes van Benjamin was door nooit directe aanvallen te doen maar meer te kiezen voor de “naïeve vragensteller” zoals Socrates dat deed. Op Computable reageer ik nog wel eens erg aanvallend waardoor ik eigenlijk niet het doel bereik wat ik wil bereiken, namelijk dat mensen mijn standpunten overnemen. Als iemand het “fout” heeft op het internet, trek ik altijd te vuur en te zwaard. Mijn voornemen is dus om eigenlijk altijd positief te reageren en als dat niet lukt in ieder geval kritische maar naïef opgestelde vragen te stellen.

Voornemen 2: Meer initiatief nemen tijdens quality time met de kinderen.

Zoals je weet ben ik ergens vorig jaar opnieuw van freelancer ondernemer geworden. Nu eind 2015 hebben we een vuurtje gestookt, maar moeten we flink aan de bak om het een brand te laten worden. Dat betekent langere dagen en ook af en toe in de avonden en weekenden doorwerken. Cindy vind het niet leuk dat als ik dan thuis ben, soms nog steeds met mijn hoofd bij mijn werk zit. Dit kan ik niet ontkennen. Vandaag was Leon logeren bij Leo en Marja en ben ik met Evelien na het eten nog een avondwandeling maken. Ze heeft gerend, gelachen, tikkertje gespeeld en je merkt dat ze die één op één aandacht heerlijk vind.

Voornemen 3: Minder alcohol drinken.

Tja dit is een jaarlijks terugkerend cliché. Mijn compagnon Maarten en ruim drie maanden geleden gestopt met drinken. Volledig gestopt. And it shows. Zijn kilo’s vliegen eraf en in combinatie met meer sporten en anders eten is het verschil echt enorm. Nu beweeg ik veel, eet ik een heel kleine beetje gematigd, maar drink ik nog steeds te vaak drank en is afvallen dus kansloos. Overigens gaat het mij niet om de kilo’s, maar om het gezondere. 2e kerstdag bij Peggy zaten we als veertig plussers toch maar te delen wat we aan lichamelijk kuurtjes hadden en dat was toch wel opvallend. Als we ons lichaam niet heilig verklaren en zo doorgaan ben ik benieuwd wat we allemaal te melden hebben als we zestig zijn.

Al met al voornemens die haalbaar en uitvoerbaar zijn, misschien dat ik volgend jaar terugblik en kan vertellen wat hiervan terecht is gekomen. Uiteindelijk gaat het erom om van voornemens gewoontes te maken. F*ck de doelen, het gaat om gewoontes…

De toekomst van onze kinderen

Het zal aan de ene kant wel iets zijn van alle tijden, je zorgen maken over de kansen van je kinderen in de toekomst. Aan de ene kant hebben we meer luxe dan onze ouders. Meer van alles, maar daarmee ook minder tijd voor alles. Een traditioneel huishouden met een werkende man en een vrouw die voor het huisfront zorgt lijkt heel lastig te zijn. Maar ondanks dat dit iets is wat onze ouders tijdens de koude oorlog ook zorgen baarde, denk ik dat de tijden toch echt anders zijn dan toen wij jong waren. Waar ik me zorgen over maak:

Schulden: Onze welvaart is gekocht met schulden, als je reëel bent is het niet logisch dat je zoveel luxe hebt met het werk dat je doet. We kennen dus meer luxe dan we eigenlijk zelf aan waarde produceren. Deze “winst” verkrijgen wij ten kostte van iemand anders, bijvoorbeeld door onze “kredietwaardigheid”. Lang verhaal om uit te leggen wat ik precies hiermee bedoel, maar hoe dan ook, na 2008 doen we niets fundamenteel anders dan nu en door truukjes van banken en centrale banken kopen we tijdelijke rust, maar het is in feite een schuld die we doorschuiven. Er moet vroeg of laat een onrust ontstaan, een revolutie. En tijden van revolutie zijn per definitie niet goed voor je welvaart. En als onze rust lang duurt betaald iemand anders hiervoor.

Werk: Automatisering heeft nooit echt geleid tot minder banen. Toch zijn er drie “krachten” die spelen en die voor grote veranderingen zorgen. V&D heeft 10.000 man personeel voor 650 miljoen omzet. Bol.com heeft een gelijke omzet met 700 mensen personeel. V&D gaat daaraan ten onder en netto blijven er dus minder banen over. Je kunt op je klompen aanvoelen dat er nog veel meer banen zullen verdwijnen, vaak ook indirect door automatisering. Wat moeten kinderen nu doen voor opleiding om relevant te blijven? Arts? Kapper? Loodgieter? Want veel andere banen zullen verdwijnen. Door automatisering, maar ook doordat het steeds makkelijker is om dingen uit te besteden naar landen waar de lonen lager liggen. Dit zie je bij chauffeurs, werklieden, maar ook programmeurs. Daar komt nog een derde kracht bij: Kunstmatige intelligentie. De toekomst qua werk wordt heel onzeker en als je kijkt naar de verarming in de zorg moet dat je zorgen baren. Dan heb je nog een groeiend leger zelfstandigen zonder personeel waarbij een klein deel rijk wordt, maar een groot deel nauwelijks voldoende inkomen genereert en het effect daarvan komt pas boven als deze mensen hun pensioenleeftijd bereiken. Want daar hebben ze niets voor kunnen doen.

Milieu: Dat de planeet warmer word, dat geloof ik best, dat gaat voor problemen zorgen en problemen leiden tot onrust. Ik geloof niet dat we op dit moment “sustainable” zijn. De manier waarop wij land verbouwen, water gebruiken, zeeën leegvissen en lucht vervuilen gaat ongetwijfeld ellende veroorzaken. Technologie heeft ons welvaart gebracht, maar ook het opgebruiken van de planeet. Ik geloof echt dat technologie ook onze redding moet worden en dat we uiteindelijk een modus kunnen vinden waarop we duizenden jaren door kunnen leven zonder de planeet uit te putten, maar op dit moment lijkt die kans niet heel erg groot en daarmee kom ik tot het laatste stuk wat ik wil delen.

Geloof

Wie mij kent weet dat ik nergens in geloof en zeker niet in een God. Ieder heeft het recht te geloven wat hij wil geloven, maar ik denk dat we gewoon dood gaan en nooit meer terug komen. Is dat erg? Nee. Dood is immers dood, je kunt niet lijden als je er niet meer bent, zo simpel is het. Geestig als mensen dan toch willen vasthouden dat er iets is na je dood. Hoe ziet dat eruit dan? En als we als mensen dan over het universum verspreiden en dadelijk met zijn triljarden zijn, hoe ziet de hemel er dan uit? Zijn we ineens wel verlost van nare gewoontes als we in de hemel zijn? En als we steeds terugkeren om tot uiteindelijk verlichting komen, wat is er dan? Ik ben ook betoverd door het leven, geniet van alles wat het mens-zijn in zich heeft , maar wentel vaak genoeg in de banaliteit van alledag. Er is niets wat wijst op meer dan wat wij zien. Zo wil Elon Musk dat we Mars koloniseren zodat we niet ineens als mensheid zijn uitgeroeid als er hier iets misgaat op Aarde. Maar als we zoals Spinoza voorstelt dingen zien vanuit het perspectief van de eeuwigheid wat boeit het als de mensheid of Aarde uitsterft? Als we lang genoeg leven zal de zon veranderen in een supernova of uitdoven en als we dan al verder het universum hebben bewoond en lang genoeg doorgaan komen we vanzelf weer tot een nieuwe big-bang en is alles sowieso stuk🙂

Je hebt maar één leven en dat is nu, “so make it count”.

Tja, al met al misschien een zwaar stukje geworden. Dat moet je dan maar weer relativeren, haha.Ik deel graag mijn gedachten en vind het heerlijk om te schrijven, aan jou de vrijheid om het al dan niet te lezen, en als je van gedachten wilt wisselen hierover, je weet me te bereiken.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s